Դեղաչափը պետք է ճշգրտել հիվանդի անհատական պահանջներին համապատասխան, սկսելով հնարավորինս նվազագույն դեղաչափից:
Կիրառման եղանակ
Ներքին:
Զարկերակային գերճնշում
Հիվանդների մեծամասնության մոտ արդյունավետ դեղաչափը կազմում է 100 մգ՝ օրը մեկ անգամ, ներքին ընդունմամբ: Այնուամենայնիվ, որոշ հիվանդների համար արդյունավետ է նաև 50 մգ դեղաչափը, որպես մեկանգամյա օրական դեղաչափ: Կայուն հիպոտենզիվ ազդեցության հասնելու համար պահանջվում է 1-2 շաբաթվա ընդունում: Զարկերակային ճնշման հետագա նվազեցման կարելի է հասնել, եթե ատենոլոլը համատեղվի այլ հակահիպերտենզիվ դեղերի հետ, օրինակ՝ ատենոլոլի համատեղումը միզամուղների (քլորտալիդոն) հետ:
Ստենոկարդիա
Ստենոկարդիա ունեցող հիվանդների մեծամասնության մոտ արդյունավետ դեղաչափը կազմում է 100 մգ՝ օրը մեկ անգամ, ներքին ընդունմամբ կամ 50 մգ՝ օրը երկու անգամ: Դեղաչափի հետագա բարձրացում խորհուրդ չի տրվում, քանի որ այն չի ուղեկցվում կլինիկական ազդեցության ուժեղացմամաբ:
Սրտային առիթմիաներ
Սրտային առիթմիաների դադարեցման համար ատենոլոլի սկզբնական դեղաչափը կազմում է 2,5 մգ (5 մլ), որն ներարկվում է ներերակային եղանակով 2,5 րոպեի ընթացքում (1 մգ/րոպե): Անհրաժեշտության դեպքում դեղի ներարկումը պետք է կրկնել 5 րոպե ընդմիջումով՝ մինչև թերապևտիկ ազդեցության հասնելը, ընդհուպ դեղաչափի բարձրացմամբ մինչև 10 մգ: Եթե դեղը ներարկվում է ինֆուզիոն ճանապարհով, ապա այն հաշվարկվում է 0,15 մգ/կգ մարմնի քաշի համար՝ 20 րոպեի ընթացքում: Անհրաժեշտության դեպքում ինֆուզիաններն և ներարկումները կարելի է կրկնել յուրաքանչյուր 12 ժամը մեկ: Ատենոլոլի ներերակային ներմուծմամաբ առիթմիայի կայունացումից հետո, անցնում են պրեպարատի ներքին ընդունմամաբ բուժման 50-100 մգ դեղաչափերով օրը մեկ անգամ:
Սրտամկանի ինֆարկտ
Սուր շրջանում սրտամկանի ինֆարկտի ներարկումային բուժման լավ տանելիության դեպքում նոպան սկսելուց հետո՝ առաջին 12 ժամվա ընթացքում, հիվանդներին պետք է ներերակային ներարկում կատարել 5-10 մգ ատենոլոլ՝ դանդաղ (1 մգ/րոպե): Ապա վերջին ներերակային ներարկման դեղաչափից 15 րոպե անց՝ երբ ներարկումային բուժումից չկա որևէ կողմնակի ազդեցություն, պետք է անցնել դեղահատային 50 մգ դեղաչափին, մինչև ցանկալի բուժական ազդեցության հասնելը։ Այնուհետև, ատենոլոլի ներերակային ներարկումից 12 ժամ անց պետք է ընդունել 50 մգ՝ ներքին ընդունմամբ, և ևս 12 ժամ անց՝ 100 մգ։
Զարկերակային թերճնշման և/կամ դանդաղասրտության կամ այլ կողմնակի ազդեցությունների դեպքում կարող է առաջանալ բուժման դադարեցման անհրաժեշտություն:
Տարեց հիվանդներ
Տարեց հիվանդների մոտ կարող է պահանջվել դեղաչափի նվազեցում, հատկապես՝ երիկամային անբավարարության դեպքում:
Երեխաներ
Դեղի կիրառումը երեխաներին խորհուրդ չի տրվում, քանի որ դրա անվտանգությունը և արդյունավետությունը երեխաների շրջանում ապացուցված չէ:
Երիկամային անբավարարություն
Երիկամների արտազատիչ ֆունկցիայի արտահայտված խանգարումներով հիվանդներին դեղը պետք է նշանակել զգուշությամբ, հաշվի առնելով, որ ատենոլոլը արտազատվում է երիկամներով: Երիկամային անբավարարություն ունեցող հիվանդների մոտ, որոնց կրեատինինի կլիրենսի ցուցանիշը գերազանցում է 35 մլ/րոպե/1,73մ² (կրեատինինի կլիրենսի ցուցանիշը նորմայում՝ 100-150 մլ/րոպե/1,73մ²) ատենոլոլի զգալի կուտակումներ տեղի չեն ունենում:
Այն հիվանդների մոտ, որոնց կրեատինինի կլիրենսը կազմում է 15-35 մլ/րոպե/1,73 մ² (համարժեք է արյան շիճուկում 300-600 մկմոլ/լ կրեատինինի կոնցենտրացիային), ներքին ընդունման դեղաչափը պետք է կազմի օրական 50 մգ, իսկ ներերակային դեղաչափը՝ 10 մգ մեկ անգամ՝ երկու օրը մեկ:
Այն հիվանդների մոտ, որոնց կրեատինինի կլիրենսը կազմում է 15 մլ/րոպե/1,73 մ²-ից պակաս (համարժեք է արյան շիճուկում 600 մկմոլ/լ-ից ավելի կրեատինինի կոնցենտրացիային), ներքին ընդունման դեղաչափը պետք է կազմի օրական 25 մգ կամ երկու օրը մեկ անգամ 50 մգ, իսկ ներերակային դեղաչափը՝ 10 մգ մեկ անգամ՝՝ չորս օրը մեկ:
Հեմոդիալիզային բուժում ստացող հիվանդները յուրաքանչյուր գործողությունից հետո պետք է ընդունեն 50 մգ ատենոլոլ՝ բժիշկի վերահսկողության տակ, քանի որ գրանցվել են հիպոտոնիայի դեպքեր:
Դեղի մասին առավել մանրամասն տեղեկություն ստանալու համար սեղմեք՝ http://pharm.cals.am/pharm/data/drug_134425/1736329537406.pdf