icon-menu
icon-menu

Արտադրանքներ

    Մետոպրոլոլ, 50 մգ դեղահատեր

    ԴեղաձեվըԴեղահատեր

    ATC խումբՍրտաբանություն: Անոթաբանություն

    ATC ենթախումբԱդրենապաշարիչներ

    Դեղի առևտրային անվանումըՄետոպրոլոլ

    Դեղի միջազգային անվանումըՄետոպրոլոլի տարտրատ (Мetoprolol tartrate)

    Դեղաձև

    Ներքին ընդունման դեղահատեր:

     

    Ընդհանուր բնութագիր

    Հիմնական ֆիզիկաքիմիական հատկություններ

    Կլոր, երկուռուցիկ, սպիտակ, անհոտ դեղահատեր՝ մի կողմից գծիկով:

     

    Բաղադրություն

    Մեկ դեղահատը պարունակում է.

    ակտիվ բաղադրանյութ՝ մետոպրոլոլի տարտրատ՝ 50 մգ

    օժանդակ նյութեր՝ միկրոբյուրեղային ցելյուլոզ, լակտոզայի մոնոհիդրատ, պովիդոն, նատրիումի օսլայի գլիկոլատ, մագնեզիումի ստեարատ, կալցիումի հիդրոֆոսֆատ:

     

    Դեղաբանական խումբ և ATC կոդ

    Կարդիոսելեկտիվ բետա1– ադրենոպաշարիչ, C07AB02

     

    Դեղաբանական ազդեցություն

    Մետոպրոլոլն ընտրողաբար պաշարում է բետա1– ադրենոընկալիչները, որոնք տեղակայված են սրտամկանում: Նվազեցնում է կատեխոլամինների կողմից խթանվող ցԱՄՖ-ի ձևավորումը ԱԵՖ-ից՝ ճնշելով ռենին-անգիոթենզինային համակարգի ակտիվությունը: Ունի թաղանթները կայունացնող ազդեցություն, բացասական քրոնո-, դրոմո-, բատմո- և ինոտրոպ ազդեցություն՝ վերացնելով հավելյալ իմպուլսները առիթմիաների, էքստրասիստոլայի և հաճախասրտության  դեպքում: Դանդաղեցնում է սինուսային ռիթմը և ճնշում է սրտամկանի գերխթանումը ատրիովենտրիկուլյար հանգույցում՝ այդպիսով նվազեցնելով հաղորդականությունը: Արդյունքում դանդաղում է սրտի ռիթմը, իջնում է զարկերակային ճնշումը, նվազում է սրտամկանի պահանջը թթվածնի նկատմամբ: Օժտված է թույլ արտահայտված ներքին սիմպաթոմիմետիկ ակտիվությամբ:

     

    Ֆարմակոկինետիկա

    Ներծծում

    Դեղի ներքին ընդունումից հետո մետոպրոլոլը գործնականում ամբողջությամբ (մոտավորապես՝ 95%) ներծծվում է աղեստամոքսային տրակտից: Արյան պլազմայում առավելագույն խտությունը զարգանում է 1,5 – 2 ժամվա ընթացքում: Սնունդ ընդունելիս կենսամատչելիությունը մեծանում է:

    Մետաբոլիզմ

    Պլազմայի սպիտակուցների հետ կապումը՝ 12%: Լյարդում մետոպրոլոլը ինտենսիվ կերպով կենսաձևափոխվում է, ենթարկվելով ստերեոսելեկտիվ մետաբոլիզմի, որի արդյունքում ձևավորվում են ոչ ակտիվ մետաբոլիտներ: Ակտիվ մետաբոլիզմի դեպքում կիսատրոհման պարբերությունը 3-4 ժամ է, իսկ պասիվ մետաբոլիզմի դեպքում՝ 7-8 ժամ: Թափանցում է գլխուղեղ-արյունային և ընկերքային պատնեշներով: Արտազատվում է կրծքի կաթով՝ աննշան քանակներով:

    Արտազատում

    Պլազմայից կիսադուրսբերման պարբերությունը կազմում է մոտավորապես 3,5 ժամ: Արտազատվում է հիմնականում երիկամներով՝ ոչ ակտիվ մետաբոլիտների ձևով (95%), մոտ 3%-ը՝ անփոփոխ ձևով:

     

    Ցուցումներ

    – չափավոր կամ միջին ծանրության զարկերակային գերճնշում (որպես մոնոթերապիա կամ այլ հակագերճնշումային դեղերի հետ զուգահեռ)

    -սրտային ռիթմի խանգարում (սինուսային հաճախասրտություն, փորոքային և սուպրավենտիկուլյար առիթմիաներ, էքստրասիստոլիա)

    – մետոպրոլոլի վաղ կիրառումը սրտամկանի սուր ինֆարկտի դեպքում նվազեցնում է ինֆարկտի զոնայի չափսը և փորոքային ֆիբրիլյացիայի հաճախականությունը: Ցավի մեղմացումը կարող է նվազեցնել օպիոիդ ցավազրկողների նկատմամբ պահանջը

    – ստենոկարդիա

    – սրտամկանի ինֆարկտի երկրորդային կանխարգելում

    – թիրեոտոքսիկոզ (համակցված բուժման դեպքում)

    -միգրենի նոպաների կանխարգելում

     

    Կիրառման եղանակ և դեղաչափեր

    Ներքին ընդունման համար՝ սննդի հետ կամ անմիջապես ուտելուց հետո, դեղահատերը կարելի է կիսել և խմել հեղուկով:

    Առավելագույն դեղաչափը չպետք է գերազանցի օրական 400 մգը:

    Զարկերակային գերճնշման դեպքում նախնական դեղաչափը կազմում է 100 մգ/օրական՝ 1-2 ընդունումների ձևով, անհրաժեշտության դեպքում՝ 200 մգ/օրական: Զարկերակային ճնշումն իջեցնելու համար կարելի է դիտարկել նաև միզամուղների և անոթալայնիչների հետ համատեղ կիրառման հնարավորությունը:

    Ստենոկարդիայի դեպքում – 50-100 մգ օրական 2-3 անգամ:

    Տախիառիթմիայի դեպքում – 50 մգ օրական 2-3 անգամ, անհրաժեշտության դեպքում՝ 200-300 մգ/օրական:

    Սրտամկանի ինֆարկտի վաղ կանխարգելում – 200 մգ/օրական:

    Պերօրալ, բուժումը պետք է սկսվի վերջին ներերակային ներարկումից հետո 15 րոպեի ընթացքում, 50 մգ՝ ամեն 6 ժամը մեկ՝ 48 ժամվա ընթացքում, նախընտրելի է՝ կրծքավանդակում ցավի առաջացումից հետո 12 ժամվա ընթացքում: Պացիենտները, որոնք չեն կարողանում տանել ամբողջական ներերակային դեղաչափը, պետք է ընդունեն խորհուրդ տրվող պերօրալ դեղաչափի կեսը:

    Պահպանողական դեղաչափ

    Սովորաբար պահպանողական դեղաչափը կազմում է 200 մգ՝ բաժանված մի քանի ընդունումների միջև: Բուժումը պետք է շարունակել նվազագույնը 3 ամիս:

    Թիրեոտոքսիկոզ

    50 մգ օրական 4 անգամ: Վահանաձև գեղձի ֆունկցիայի կարգավորումից հետո պետք է աստիճանաբար իջեցնել դեղաչափը:

    Միգրենի պրոֆիլակտիկա – 100-200 մգ/օրական՝ 2-4 ընդունումով:

    Պարօքսիզմալ սուպրավենտրիկուլյար հաճախասրտության ժամանակ ներմուծվում է պարէնտերալ՝ ստացիոնարի պայմաններում, դանդաղ, 2-5 մգ դեղաչափով (1-2 մգ/րոպե): Առիթմիայի նոպան վերացնելուց հետո հիվանդին նշանակում են 50 մգ օրական 4 անգամ պերօրալ ընդունում, ընդ որում՝ առաջին դեղաչափն ընդունում են ն/ե ներմուծման դադարեցումից 15 րոպե հետո:

    Մանկաբուժության մեջ

    Խորհուրդ չի տրվում:

    Երիկամային և լյարդային անբավարարություն ունեցեղ պացիենտներ

    Անհրաժեշտ է դեղաչափի շտկում: Պետք է հետևել բժշկի նշանակմանը:

     

    Հակացուցումներ

    – ալերգիա (գերզգայունություն) մետոպրոլոլի կամ դեղի որևէ այլ բաղադրիչի նկատմամբ

    – 2-3 աստիճանի ատրիովենտրիկուլյար պաշարում

    – չկառավարվող սրտային անբավարարություն

    – արտահայտված սինուսային դանդաղասրտություն (< 45-50 զարկ/րոպե)

    – սինուսային հանգույցի թուլության համախտանիշ (եթե դրված չէ կարդիոստիմուլյատոր)

    – Պրինցմետալի ստենոկարդիա

    -սրտամկանի ինֆարկտ, որը բարդացած է արտահայտված դանդաղասրտությամբ, հաղորդականության առաջին աստիճանի պաշարումով, սիստոլիկ հիպոթենզիայով (100 մմ ս.ս.-ից պակաս) և/կամ ծանր սրտային անբավարարությամբ և կարդիոգեն շոկով

    – ծայրամասային արյան շրջանառության արտահայտված խանգարումներ

    – բրոնխիալ ասթմա կամ բրոնխոսպազմի դեպքեր անամնեզում

    – ֆեոքրոմոցիտոմա

    – մետաբոլիկ ացիդոզ

    -վերապամիլի կամ դիլթիազեմի տիպի կալցիումական ուղիների պաշարիչների կամ այլ հակաառիթմիկ դեղերի հետ միաժամանակյա կիրառումը (օրինակ՝ դիզոպիրամիդ) հակացուցված է (բացառությամբ ինտենսիվ թերապիայի բաժանմունքում կիրառմանը)

    -զարկերակային թերճնշում

    – հիպոգլիկեմիայի հաճախակի դրվագներով ուղեկցվող շաքարային դիաբետ

    – թոքերի քրոնիկական օբստրուկտիվ հիվանդություն

     

    Կողմնակի ազդեցություններ

    Կլինիկական հետազոտությունների անցկացման ընթացքում կամ կիրառման ցուցումներին համաձայն արձանագրված կողմնակի ազդեցությունները ներկայացված են հետևյալ դասակարգմանը համապատասխան.

    շատ հաճախ (≥ 1/10), հաճախ (≥1/100-ից <1/10), հազվադեպ (≥1/1000-ից <1/100), հազվադեպ (≥1/10000-ից <1/1000) և շատ հազվադեպ (<1/10000):

    Դասակարգում ըստ

    օրգան-համակարգի

    Շատ հաճախ (≥ 1/10)

    Հաճախ

    (≥1/100-ից <1/10)

    Ոչ հաճախ (≥ 1/1000-ից <1/100)

    Հազվադեպ (≥ 1/10000-ից

    <1/1000)

    Շատ հազվադեպ

    (<1/10000)

    Անհայտ հաճախա-կանու-

    թյամբ

    Արյունաստեղծ և լիմֆատիկ համակարգեր

           

    Թրոմբոցիտո-

    պենիա,

    ագրանուլոցի-

    տոզ

     

    Հոգեկան խանգարումներ

         

    Դեպրեսիա, մղձավանջներ,

    նյարդային վիճակ, տագնապ, իմպոտենցիա

    Տեսիլքներ, անձնա-

    յին խանգարումներ, հիշողության կորուստ/վատացում

     

    Նյարդային համակարգ

     

    Գլխա-

    պտույտ, գլխա-ցավ

     

    Զգոնության նվազում, քնկոտություն, պարեսթեզիա

       

    Տեսողության խանգարում-

    ներ

           

    Տեսողության խանգարում-

    ներ (օրինակ՝ տեսողության մթագնում,

    աչքերի չորություն

    և/կամ գրգռում)

     

    Լսողական օրգան և վեստիբուլյար համակարգ

           

    Աղմուկ ականջ-ներում իսկ

    բարձր դեղաչափերի

    դեպքում՝ «լսողության խանգարումներ»

    (օրինակ՝ լսողության

    վատացում կամ խլություն

     

    Սիրտ

     

    Դանդաղա-

    սրտություն

     

    Սրտային անբավարարու-թյուն, առիթմիա, արտահայտված սրտխփոց

    Սրտային հաղորդականու-

    թյան խանգարում, ցավ

    սրտի շրջանում

    Առկա ընդ-միջվող կաղության շատացում

    Անոթային խանգարումներ

     

    Օրթոստատիկ հիպոթենզիա (երբեմն ուղեկցվում է գիտակցության կորստով)

     

    Այտուց, Ռեյնոյի ֆենոմեն

    Ծայրամասային արյան շրջանառության

    ծանր խանգարում-ներ ունեցող պացիենտների

    մոտ գանգրենա

     

    Շնչառական, թորակալ և մեդիաստինալ խանգարումներ

     

    Հևոց ֆիզիկա-

    կան ծանրա-բեռնվածու-թյան ժամանակ

     

    Բրոնխո-

    սպազմ (որը կարող է առաջանալ պացիենտների մոտ, որոնց անամնեզում չկա թոքերի օբստրուկ-

    տիվ հիվանդութ-

    յուն)

    Ռինիտ

     

    Ստամոքս-աղիքային խանգարումներ

     

    Սրտխառնոց և փսխում, ցավ որովայնում

     

    Փորլուծութ-

    յուն կամ փորկապութ-յուն

    Չորություն

    բերանում

    Հետորովայ-նային

    ֆիբրոզ*

    Հեպատոբիլիար խանգարումներ

             

    Հեպատիտ

    Մաշկ և ենթամաշկային հյուսվածք

         

    Մաշկային ցան (եղնջացանի ձևով, մաշկի փսորիազո-

    ֆորմ և դիստրոֆիկ ախտահա-

    րումներ)

    Լուսազգայունու-թյուն, հիպերհիդրոզ,

    ալլոպեցիա, փսորիազի

    սրացում

    Հակակորի-զային հակամար-մինների առաջացում (որոնք կապված չեն գայլախտի հետ)

    Հենաշարժիչ համակարգ և շարակցական հյուսվածք

         

    Մկանային ջղաձգումներ

    Արթրիտ

     

    Վերարտադրողա-

    կան համակարգ և կրծքագեղձեր

           

    Լիբիդոյի և պոտենցիայի խանգարումներ

    Պեյրոնիի հիվանդու-թյուն*

    Ընդհանուր խանգարում-

    ներ և ախտահարում-ներ ներմուծման վայրում

     

    Հոգնածություն

       

    Դիսգեվզիա

    (համի զգացողության

    փոփոխություն-ներ)

     

    Լաբորատոր և գործիքային տվյալներ

           

    Մարմնի քաշի ավելացում, լյարդի ֆունկցիայի խանգարում

     

    * (Մետոպրոլոլի կիրառման հետ կապը հստակ պարզված չէ)

    Բետա-պաշարիչները կարող են քողարկել թիրեոտոքսիկոզի կամ հիպոգլիկեմիայի ախտանիշները:

     

    Գերդեղաչափում

    Ախտանիշներ. ծանր զակերակային հիպոթենզիա, սինուսային դանդաղասրտություն, ատրիովենտրիկուլյար պաշարում, սրտային անբավարարություն, կարդիոգեն շոկ, սրտի կանգ, բրոնխոսպազմ, գիտակցության մթագնում, կոմա, սրտխառնոց, փսխում, ցիանոզ, հիպոգլիկեմիա, և, երբեմն, հիպերկալեմիա: Առաջին երևույթները, սովորաբար, զարգանում են դեղի ընդունումից 20 րոպեից 2 ժամ անց:

    Բուժում. ախտանիշային բուժում. դեռևս աղեստամոքսային համակարգում գտնվող ցանկացած դեղի ներծծումը կարելի է կանխել փսխման խթանման, ստամոքսի լվացման, ակտիվացված ածուխի ընդունման և լուծողականի միջոցով: Կարող է առաջանալ արհեստական շնչառության անհրաժեշտություն: Դանդաղասրտության և սրտամկանի հաղորդականության խանգարման դեպքում ցուցված է ինտենսիվ բուժում՝ 0.5-2 մգ ատրոպինի սուլֆատի ն/ե բոլյուսային ներմուծում: Սրտամկանի կծկողականության նվազման դեպքում ցուցված է գլյուկագոնի ներմուծում 1-10 մգ սկզբնական դեղաչափով, այնուհետև՝ 2-2.5 մգ/ժամ երկարատև կաթիլային ներմուծման ձևով: Ջղաձգումների առաջացման դեպքում խորհուրդ է տրվում դիազեպամի դանդաղ ն/ե ներմուծում: Մեծ դեղաչափի ընդունումից հետո գերզգայունության առաջացման դեպքում, պացիենտը պետք է գտնվի խիստ վերահսկողության տակ և բուժվի ինտենսիվ թերապիայի բաժանմունքում:

    Հիպոթենզիան և շոկը կարելի է բուժել պլազմայի/պլազմայի փոխարինողների միջոցով, իսկ, անհրաժեշտության դեպքում, կատեխոլամինների միջոցով: Բետա-պաշարիչ ազդեցությունը կարելի է չեզոքացնել իզոպրենալինի հիդրոքլորիդի դանդաղ ներերակային ներմուծմամբ, սկսած՝ 2.5 մկգ/րոպե դեղաչափից մինչև ցանկալի ազդեցության հասնելը:

    Բուժման անարդյունավետության դեպքում կարելի է համատեղել դոֆամինի հետ: Եթե դրանից հետո հնարավոր չի լինում հասնել ցանկալի արդյունքի՝ կարելի է դիտարկել 8-10 մգ գլյուկագոնի ընդունման հնարավորությունը: Անհրաժեշտության դեպքում ներարկումը կարելի է կրկնել 1 ժամվա ընթացքում, ինչից հետո, անհրաժեշտության դեպքում, կարելի է իրականացնել գլյուկագոնի ներերակային ինֆուզիա 1-3 մգ/ժամ արագությամբ:

    Կարելի է դիտարկել կալցիումի իոնների կամ իոնիզացված կարդիոխթանիչի ընդունման հնարավորությունը:

    Հիդրոֆիլ բետա-պաշարիչ դեղերով գերդեղաչափում ստացած պացիենտների մոտ կարելի է դիտարկել հեմոդիալիզի կամ հեմոպերֆուզիայի իրականացման հնարավորությունը:

     

    Հատուկ ցուցումներ

    Պետք է խուսափել բետա-ադրենոպաշարիչներով բուժման կտրուկ ընդհատումից, հատկապես, սրտի իշեմիկ հիվանդություն ունեցող պացիենտների դեպքում: Հնարավորության դեպքում պետք է դադարեցնել մետոպրոլոլի կիրառումը 10 օրվա ընթացքում՝ դեղաչափը վերջին 6 օրերի ընթացքում իջեցնելով մինչև 25 մգ: Անհրաժեշտության դեպքում կարելի է միաժամանակ սկսել փոխարինող բուժում՝ ստենոկարդիայի սրացումը կանխելու համար: Բացի դրանից՝ կարող են զարգանալ գերճնշում և առիթմիա:

    Կլոնիդինի հետ համակցված բուժման դեպքում վերջինիս ընդունումը պետք է դադարեցնել մետոպրոլոլի ընդունման դադարեցումից մի քանի օր անց՝ հիպերտոնիկ կրիզից խուսափելու համար: Օրական 200 մգ դեղաչափը գերազանցելու դեպքում կարդիոսելեկտիվությունը նվազում է:

    Եթե վիրահատությանը նախապատրաստվելու ժամանակ կայացվել է որոշում բետա-պաշարման վերացման մասին՝ պետք է դադարեցնել բուժումը նվազագույնը 24 ժամով: Բետա-պաշարման շարունակումը նվազեցնում է առիթմիայի ռիսկը ինդուկցիայի և ինտուբացիայի դեպքում, սակայն կարող է մեծանալ թերճնշման ռիսկը: Եթե բուժումը շարունակվում է՝ պետք է ցուցաբերել զգուշություն որոշ անզգայացնողների կիրառման դեպքում: Պացիենտին կարելի է պաշտպանել վագուսային ռեակցիաներից ատրոպինի ներերակային ներմուծման միջոցով: Դրա կիրառման դադարեցման դեպքում պետք է մանրակրկիտ հետևել պացիենտի վիճակին:

    Չնայած կարդիոսելեկտիվ բետա-ադրենոպաշարիչները կարող են ունենալ ավելի քիչ ազդեցություն թոքերի ֆունկցիայի վրա, քան ոչ սելեկտիվ բետա-պաշարիչները, պետք է խուսափել դեղի կիրառումից շնչառական ուղիների դարձելի օբստրուկտիվ հիվանդություններ ունեցող պացիենտների մոտ, եթե չկան ծանրակշիռ կլինիկական պատճառներ դրանց կիրառման համար: Չնայած մետոպրոլոլն անվտանգ է բրոնխիալ ասթմա ունեցող մեծ թվով պացիենտների համար, խորհուրդ է տրվում ցուցաբերել զգուշություն թոքերի քրոնիկական օբստրուկտիվ հիվանդություն ունեցող պացիենտների բուժման ժամանակ: Կարող է անհրաժեշտ լինել բետա-2-խթանիչներով բուժում կամ ընթացիկ բուժման վերանայում: Այդպիսով, ոչ սելեկտիվ բետա-ադրենոպաշարիչները չպետք է կիրառել այդպիսի պացիենտների շրջանում, իսկ բետա-1-սելեկտիվ պաշարիչները՝ միայն հատուկ զգուշությամբ:

    Խորհուրդ է տրվում դադարեցնել բուժումը բետա-ադրենոպաշարիչների ընդունումից առաջացած մաշկային ցանի և դեպրեսիայի դեպքում:

    Եթե ցանկացած նմանատիպ երևույթ հնարավոր չէ բացատրել որևէ այլ բանով, բացի դեղի ընդունումից, պետք է դիտարկել դեղի ընդունման դադարեցման հնարավորությունը: Բետա-ադրենոպաշարիչների կիրառման դադարեցումը պետք է լինի աստիճանաբար:

    Մետոպրոլոլն արգելվում է նշանակել չբուժված կանգային սրտային անբավարարություն ունեցող պացիենտներին: Առաջին հերթին պետք է վերահսկել կանգային սրտային անբավարարությունը: Եթե անցկացվում է զուգահեռ բուժում դիգօքսինով՝ անհրաժեշտ է նկատի ունենալ, որ այդ երկու դեղերը դանդաղեցնում են AV-հաղորդակցությունը և, հետևաբար, կա AV-դիսսոցիացիայի ռիսկ: Բացի դրանից կարող են առաջանալ թեթև սիրտ-անոթային բարդություններ, որոնք արտահայտվում են գլխապտույտի, դանդաղասրտության և կոլապսի հակման ձևով:

    Բետա-պաշարիչների կիրառման դեպքում կարող է առաջանալ լուրջ, և, երբեմն, անգամ կյանքի համար վտանգավոր սրտային ֆունկցիայի վատացում, հատկապես՝ այն պացիենտների մոտ, որոնց սրտային ֆունկցիան կախված է սիմպատիկ համակարգի ակտիվությունից: Դա կապված է ոչ այնքան ուժեղ բետա-պաշարիչ ազդեցության հետ, որքան այն փաստի հետ, որ սրտի սահմանափակ ֆունկցիա ունեցող պացիենտները դժվար են տանում սիմպատիկ նյարդային համակարգի ակտիվության նվազումը, անգամ, եթե այն զգալի չէ: Դա հանգեցնում է կծկողական ունակության թուլացմանը, սրտային կծկումների հաճախականության նվազեցմանը և AV-հաղորդականության դանդաղեցմանը: Հետևանքը կարող է լինել թոքերի այտուցը, ատրիովենտրիկուլյար պաշարումը և շոկը: Երբեմն կարող է վատանալ AV-հաղորդականության արդեն առկա խանգարումը, ինչը կարող է հանգեցնել AV-պաշարումը: Ֆեոքրոմոցիտոմա ունեցող պացիենտներին պետք է միաժամանակ նշանակել ալֆա-պաշարիչներ:

    Վիրահատական միջամտության անցկացման անհրաժեշտության դեպքում պետք է զգուշացնել անեսթեզիոլոգին իրականացվող բուժման մասին (ընդհանուր անզգայացման համար պետք է ընտրել դեղ, որն ունի նվազագույն բացասական ինոտրոպ ազդեցություն), խորհուրդ չի տրվում դադարեցնել դեղի ընդունումը:

    Պետք է խուսափել մետոպրոլոլ դեղի բարձր դեղաչափերի նշանակումից էքստրասրտային վիրահատական միջամտության ենթարկված պացիենտներին, քանի որ դա կապված է դանդաղասրտության, հիպոտոնիայի և ինսուլտի հետ, այդ թվում ՝ մահացու ելքով, այն պացիենտների մոտ, որոնք ունեն սիրտ-անոթային համակարգի հետ կապված ռիսկի գործոններ:

    Բետա-ադրենոպաշարիչները քողարկում են թիրեոտոքսիկոզի որոշ կլինիկական նշաններ: Հետևաբար, մետոպրոլոլը պետք է զգուշությամբ նշանակել թիրեոտոքսիկոզ ունեցող պացիենտների շրջանում կամ նրանց, ովքեր ունեն դրա զարգացման կասկած, բացի դրանից, պետք է ինչպես հարկն է վերահսկել վահանաձև գեղձի և սրտի ֆունկցիան:

    Ադրենալինի (էպինեֆրինի), նորադրենալինի (նորէպինեֆրինի) և բետա-ադրենոպաշարիչների միաժամանակյա ընդունումը կարող է հանգեցնել զարկերակային ճնշման բարձրացման և դանդաղասրտության:

    Մետոպրոլոլը կարող է առաջացնել դանդաղասրտություն (կամ խորացնել այն), ծայրամասային արյան շրջանառության խանգարման ախտանիշներ և անաֆիլակտիկ շոկ: Եթե սրտի զարկերի հաճախականությունը իջնում է րոպեում 50-55 զարկերից ցածր՝ հանգստի պայմաններում, իսկ պացիենտի մոտ առաջանում են դանդաղասրտության հետ կապված ախտանիշներ, դեղաչափը պետք է նվազեցնել:

    Մետոպրոլոլը կարելի է նշանակել վերահսկվող սրտային անբավարարության դեպքում: Այն պացիենտների մոտ, որոնց անամնեզում կա սրտային անբավարարություն կամ, ովքեր ունեն ցածր սրտային ռեզերվ, պետք է դիտարկել սրտային գլիկոզիդներով և/կամ միզամուղներով բուժման հնարավորությունը:

    Մետոպրոլոլը կարող է նվազեցնել շաքարային դիաբետի բուժման արդյունավետությունը և քողարկել հիպոգլիկեմիայի ախտանիշները: Ածխաջրային փոխանակության խանգարման ռիսկը կամ հիպոգլիկեմիայի ախտանիշների քողարկումը նվազում է երկարացված արտազատմամբ դեղահատերի կիրառման դեպքում՝ ի համեմատ բետա-1 արդենոպաշարիչների սովորական դեղահատերի կիրառման դեպքում և զգալիորեն  ավելի քիչ է, քան ոչ ընտրողական բետա-պաշարիչների դեպքում: Ոչ կայուն և ինսուլին կախյալ շաքարային դիաբետի ժամանակ կարող է առաջանալ հիպոգլիկեմիկ բուժման վերանայման անհրաժեշտություն (ծանր հիպոգլիկեմիայի հավանականության պատճառով):

    Լյարդի ֆունկցիայի զգալի խանգարում ունեցող պացիենտների մոտ կարող է առաջանալ դեղաչափի շտկման անհրաժեշտություն, քանի որ մետոպրոլոլը ենթարկվում է կենսաձևափոխման լյարդում: Տարեցներին խորհուրդ է տրվում նշանակել զգուշությամբ՝ սկսելով ավելի ցածր դեղաչափից, չնայած տարեցները, սովորաբար, լավ են տանում այս դեղը: Տարեց պացիենտների և լյարդային կամ երիկամային անբավարարություն ունեցող պացիենտների շրջանում կարող է առաջանալ ավելի ցածր դեղաչափի կիրառման անհրաժեշտություն կամ այլ դեղի նշանակման անհրաժեշտություն:

    Այն պացիենտները, որոնց անամնեզում կա փսորիազ, պետք է ընդունեն բետա-ադրենոպաշարիչներ միայն վիճակի մանրակրկիտ ուսումանսիրությունից հետո, քանի որ դեղը կարող է առաջացնել փսորիազի սրացում:

    Բետա-ադրենոպաշարիչները կարող են մեծացնել ալերգենների նկատմամբ զգայունությունը, ինչպես և անաֆիլակտիկ ռեակցիաների ծանրությունը: Ադրենալինով (էպինեֆրինով) բուժումը բետա պաշարիչներ ընդունող պացիենտների մոտ ոչ միշտ է ունենում ցանկալի բուժական ազդեցություն:

    Բետա-ադրենոպաշարիչները կարող են ապաքողարկել միասթենիան:

    Լյարդի ցիրոզի ժամանակ մետոպրոլոլի կենսամատչելիությունը կարող է մեծանալ և դեղաչափը պետք է համապատասխանաբար շտկել:

    Դեղի 1 դեղահատը պարունակում է 16 մգ լակտոզայի մոնոհիդրատ, այդ պատճառով, եթե Դուք ունեք շաքարի որոշ տեսակների անտանելիություն, դիմեք Ձեր բժշկին նախքան այս դեղն ընդունելը:

    Կոնտակտային լինզաներ օգտագործող հիվանդները պետք է հաշվի առնեն, որ բետա-ադրենոբպաշարիչներով բուժման ֆոնին կարող է նվազել արցունքարտադրությունը: Կարող է առաջանալ աչքերի չորություն, որը, երբեմն, կարող է ուղեկցվել մաշկային ցանով: Մեծ մասամբ ախտանիշները վերանում են դեղի կիրառման դադարեցումից հետո: Պետք է ուշադիր հետևել՝ արդյո՞ք չեն առաջանում աչքերի հետ կապված կողմնակի ազդեցություններ: Դրանց ի հայտ գալու դեպքում պետք է դիտարկել մետոպրոլոլի կիրառումը դադարեցնելու հնարավորությունը:

    Բուժման ընթացքում պետք է ցուցաբերել զգուշություն ավտոմեքենա վարելիս կամ բարձր ուշադրություն և արագ փսիխոմոտոր ռեակցիա պահանջող այլ պոտենցիալ վտանգավոր գործունեության տեսակներով զբաղվելիս:

     

    Հղիություն և կրծքով կերակրում

    Հղիություն

    Խորհուրդ չի տրվում ընդունել մետոպրոլոլ հղիության և կրծքով կերակրման շրջանում, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ սպասվող արդյունքը գերազանցում է պտղի/նորածնի համար հնարավոր ռիսկը:

    Մետոպրոլոլը կիրառվում է հղիության հետ կապված հիպերթենզիայի ժամանակ՝ հղիության 20-րդ շաբաթից հետո, վերահսկողության ներքո: Չնայած նրան, որ դեղն անցնում է ընկերքային պատնեշով և հայտնաբերվել է պորտալարի արյան մեջ, պտղի մոտ անոմալ երևույթների զարգացման դեպքեր չեն գրանցվել: Չնայած դրան, նորածինների մոտ կա սրտային և թոքային բարդությունների առաջացման մեծ ռիսկ հետծննդաբերական շրջանում:

    Բետա-պաշարիչները նվազեցնում են ընկերքային պերֆուզիան և կարող են դառնալ պտղի մահվան և վաղաժամ ծննդաբերության պատճառ:

    Թեթև և միջին ծանրության գերճնշում ունեցող հղիների մոտ երկարատև բուժումից հետո դիտվել է ներարգանդային զարգացման դանդաղում: Գրանցվել են դեպքեր, երբ բետա-պաշարիչներն առաջացրել են պտղի և նորածնի մոտ դանդաղասրտություն, ինչպես նաև կան տվյալներ նորածինների մոտ հիպոգլիկեմիայի և թերճնշման մասին:

    Անհրաժեշտ է դադարեցնել մետոպրոլոլով բուժումը ծննդաբերությունից 48-72 ժամ առաջ: Եթե դա անհնար է անհրաժեշտ է մանրամասն բժշկական զննում նորածինների նկատմամբ ծնունդից 24-48 ժամ անց ստուգելու համար բետա-պաշարման ախտանիշների առկայությունը (օրինակ՝ սրտային և թոքային բարդություններ): Անհրաժեշտ է իրականացնել նորածինների մանրակրկիտ վերահսկողություն կյանքի առաջին 3-5 օրվա ընթացքում: Դեղը թափանցում է մայրական կաթի մեջ: Դեղի կիրառման անհրաժեշտության դեպքում պետք է հրաժարվել կրծքով կերակրումից:

    Կրծքով կերակրում

    Մետոպրոլոլն արտազատվում է կաթի հետ: Չնայած նրան, որ կաթում մետոպրոլոլի կոնցենտրացիան շատ քիչ է՝ պետք է դադարեցնել կրծքով կերակրումը մետոպրոլոլով բուժման ընթացքում:

    Եթե Դուք հղի եք կամ կերակրում եք կրծքով, ենթադրում եք, որ հղի եք կամ պլանավորում եք հղիանալ՝ խորհրդակցեք Ձեր բժշկի կամ դեղագետի հետ նախքան այս դեղի կիրառումը:

     

    Դեղորայքային փոխազդեցություններ

    ստամոքսի խոցային հիվանդության բուժման համար կիրառվող դեղեր, օրինակ՝ ցիմետիդին

    զարկերակային գերճնշման բուժման համար կիրառվող դեղեր, օրինակ՝ հիդրալազին, կլոնիդին կամ պրազոզին

    ոչ կանոնավոր սրտային ռիթմի բուժման համար կիրառվող դեղեր, օրինակ՝ ամիոդարոն և պրոպաֆենոն

      դեպրեսիայի բուժման համար կիրառվող դեղեր, օրինակ՝ եռացիկլիկ հակադեպրեսանտներ կամ սերոտոնինի ետկլանման ընտրողական արգելակիչներ

    էպիլեպսիայի բուժման համար կիրառվող դեղեր, ինչպիսին են բարբիտուրատները

    հոգեկան հիվանդությունների բուժման համար կիրառվող դեղեր, ինչպիսիք են ֆենոթիազինները

    անզգայացնողներ, ինչպիսին են ցիկլոպրոպանը կամ եռքլորոէթիլենը

    քաղցկեղի որոշ տեսակների, մասնավորապես՝ երիկամների քաղցկեղի բուժման համար կիրառվող դեղեր, օրինակ՝ ալդեսլեյկին

    էրեկտիլ դիսֆունկցիայի բուժման համար կիրառվող դեղեր, օրինակ՝ ալպրոստադիլ

    անքսիոլիտիկներ կամ քնաբերներ (օրինակ՝ տեմազեպամ, նիտրազեպամ, դիազեպամ)

    ինդոմետացին կամ ցելեկոկսիբ (ՈՍՀԴ)

    – ռիֆամպիցին (հակաբիոտիկ) կամ տերբինաֆին (հակասնկային)

    – էստրոգեններ, ինչպիսին են հակաբեղմնավորիչները կամ փոխարինող հորմոնալ բուժումը

    – կորտիկոստերոիդներ (օրինակ՝ հիդրոկորտիզոն, պրեդնիզոլոն)

    – այլ բետա-պաշարիչներ, օրինակ՝ աչքի կաթիլներ

    – ադրենալին (էպինեֆրին) կամ նորադրենալին (նորէպինեֆրին), որոնք կիրառվում են անաֆիլակտիկ շոկի ժամանակ կամ այլ սիմպատոմիմետիկներ

    – դեղեր որոնք կիրառվում են շաքարային դիաբետի բուժման համար

    – լիդոկաին (տեղային անզգայացնող)

    – մոքսիսիլիտ (կիրառվում է Ռեյնոյի համախտանիշի ժամանակ)

    – մալարիայի բուժման համար կիրառվող դեղեր, ինչպիսին է մեֆլոխինը

    – սրտխառնոցի և փսխման կանխարգելման համար կիրառվող դեղեր, ինչպիսին են տրոպիսետրոնը

    – բրոնխիալ ասթմայի բուժման համար կիրառվող դեղեր, ինչպիսիք են քսանտինները, օրինակ՝ ամինֆիլինը կամ թեոֆիլինը

    – միգրենի բուժման համար կիրառվող դեղեր, ինչպիսին է էրգոտամինը

    – սրտային խնդիրների բուժման համար կիրառվող դեղեր, ինչպիսիք են սրտային գլիկոզիդները, օրինակ՝ դիգօքսինը

    – ռևմատոիդ արթրիտի բուժման համար կիրառվող դեղեր, օրինակ՝ հիդրօքսիքլորոխին

    -դիֆենհիդրամին (հանգստացնող, հակահիստամինային)

     

    Կիրառումն ալկոհոլի հետ

    Պետք է խուսափել այս դեղի կիրառման ընթացքում ալկոհոլի օգտագործումից: Ալկոհոլը կարող է բարձրացնել զարկերակային ճնշումը՝ այդպիսով թուլացնելով Մետոպրոլոլի ազդեցությունը

     

    Պահման պայմաններ

    Դեղը պահել երեխաների համար անհասանելի, խոնավությունից և լույսից պաշտպանված վայրում՝ 15-25°C ջերմաստիճանում:

     

    Պիտանիության ժամկետ

    3 տարի, չօգտագործել պիտանիության ժամկետի ավարտից հետո

     

    Դեղատնից բացթողնման կարգը

    Դեղատոմսով

     

    Դեղաձևը և փաթեթավորումը

    3 բլիստերներ (10-ական դեղահատեր բլիստերում)՝  ներդիր-թերթիկի հետ միասին տեղադրված ստվարաթղթե տուփի մեջ: