icon-menu
icon-menu

Արտադրանքներ

    Բիսոպրոլոլ, 5 մգ դեղահատեր

    ԴեղաձեվըԴեղահատեր

    ATC խումբՍրտաբանություն: Անոթաբանություն

    ATC ենթախումբԱդրենապաշարիչներ

    Դեղի առևտրային անվանումըԲիսոպրոլոլ

    Դեղի միջազգային անվանումըԲիսոպրոլոլ (Bisoprolol)

    Ընդհանուր բնութագիրը
    Հիմնական ֆիզիկաքիմիական հատկությունները

    Դեղնա-նարնջագույն սրտաձև դեղահատեր:

    Բաղադրությունը

    Յուրաքանչյուր դեղահատ պարունակում է.

    Ակտիվ բաղադրանյութ` 5 մգ բիսոպրոլոլի ֆումարատ:
    Օժանդակ բաղադրանյութեր` կորիզ՝ միկրոբյուրեղային ցելյուլոզ, պովիդոն, նատրիումի օսլայի գլիկոլատ, մագնեզիումի ստեարատ, եգիպտացորեն օսլա, աէրոսիլ 200, թաղանթ՝ մաքրված տալկ , պրոպիլենգլիկոլ, տիտանի երկօքսիդ, հիպրոմելոզ, Е-110 կարմիր ներկանյութ, Е-129 կարմիր ներկանյութ:

    Դեղաբանական խումբը և ԱԲՔ կոդը

    Ընտրողական Բետա 1 – ադրենոպաշարիչ, ԱԲՔ կոդը՝ С07АВ07:

    Դեղաբանական ազդեցությունը

    Ընտրողական բետա1–ադրենոպաշարիչ, առանց սեփական սիմպատոխթանիչ ակտիվության, չի ցուցաբերում թաղանթակայունացնող ազդեցություն: Իջեցնում է արյան պլազմայում ռենինի մակարդակը, նվազեցնում է սրտամկանի պահանջը թթվածնի նկատմամբ, նվազեցնում է սրտի կծկման հաճախականությունը (ՍԿՀ) (հանգստի և ծանրաբեռնվածության դեպքում): Ցուցաբերում է հակագերճնշումային, հակաառիթմիկ և հակահեղձուկային ազդեցություն : Ոչ մեծ դեղաչափերով պաշարելով սրտի բետա1–ադրենոընկալիչները՝ նվազեցնում է կատեխոլամինների կողմից խթանված ցԱՄՖ-ից ԱԵՖ-ի առաջացումը , նվազեցնում է կալցիումի իոնների ներբջջային հոսքը, ցուցաբերում է բացասական խրոնո-, դրոմո-, բատո- և իոնոտրոպ ազդեցություն (ընկճում է անցանելիությունը և գրգռականությունը, դանդաղեցնում է ատրիո-վենտրիկուլյար հաղորդականությունը): Թերապևտիկից բարձր դեղաչափի դեպքում ցուցաբերում է բետա2–ադրենոպաշարիչ ազդեցություն: Ընդհանուր ծայրամասային անոթային դիմադրությունը դեղի ընդունման սկզբում, առաջին 24 ժամում, փոքր-ինչ մեծանում է (ալֆա-ադրենոընկալիչների ակտիվության փոխադարձ ավելացման արդյունքում), որը 1-3 օր անց վերադառնում է նախնականին, իսկ երկարատև օգտագործման դեպքում նվազում է: Հակագերճնշումային ազդեցությունը կապված է արյան րոպեական ծավալի նվազեցման, ծայրամասային անոթների բետա1-ադրենոընկալիչների խթանման, ռենին-անգիոտենզինային համակարգի ակտիվության նվազման (մեծ նշանակություն ունի ռենինի նախնական գերարտազատմամբ հիվանդների մոտ), զարկերակային ճնշման (ԶՃ) նվազեցմանն և կենտրոնական նյարդային համակարգի ազդեցությանն (ԿՆՀ) ի պատասխան զգայունության վերականգնմամբ: Զարկերակայն գերճնշման դեպքում ազդեցությունը հասունանում է 2-5 օր, կայուն ազդեությունը՝ 1-2 ամիս անց: Հակահեղձուկային ազդեցությունը պայմանավորված է սրտի կծկման հաճախականության դանդաղեցման հետևանքով թթվածնի նկատմամբ սրտամկանի պահանջի նվազեցմամբ, կծկողականության փոքր ինչ նվազեցմամբ, դիաստոլայի փուլի երկարաձգմամբ, սրտամկանի պերֆուզիայի լավացմամբ: Հակաառիթմիկ ազդեցությունը պայմանավորված է առիթմածին գործոնների վերացմամբ (հաճախասրտություն, սիմպատիկ նյարդային համակարգի բարձր ակտիվություն, ցԱՄՖ բարձր պարունակություն, զարկերակային գերճնշում), սինուսային և էկտոպիկ ռիթմավարների ինքնուրույն գրգռականության արագության նվազմամբ և ատրիովենտրիկուլյար հաղորդականության դանդաղեցմամբ (հիմնականում ատրիովենտրիկուլյար հանգույցի միջոցով անտեգրադ, և ավելի քիչ ռետրոգրադ ուղղություններով ) և լրացուցիչ ճանապարհներով:

    Միջին բուժիչ դեղաչափերի ընդունման դեպքում, ի տարբերություն ոչ ընտրողական բետա ադրենոպաշարիչների, ցուցաբերում է ավելի քիչ արտահայտված ազդեցություն բետա2 ադրոնընկալիչներ պարունակող օրգանների վրա (ենթաստամոքսային գեղձ, կմախքային մկաններ, ծայրամասային անոթների, բրոնխների և արգանդի հարթ մկաններ) և ածխաջրային փոխանակության վրա, չի առաջացնում նատրիումի իոնների (Na+) պահպանում օրգանիզմում:

    Ֆարմակոկինետիկա

    Ներծծումը. բիսոպրոլոլը գրեթե ամբողջությամբ (>90%) ներծծվում է ստամոքս-աղիքային ուղուց: Նրա կենսամատչելիությունը ներքին ընդունումից հետո լյարդով ,առաջին անցմանե ճանապարհով (գրեթե 10%-15%) աննշան նյութափոխանակվելու հետևանքով կազմում է 85-90%: Սննդի ընդունումը չի ազդում կենսամատչելիության վրա: Բիսոպրոլոլը ցուցաբերում է գծային կինետիկա, ընդ որում 5-20 մգ դեղաչափերի սահմանում նրա խտությունը արյան պլազմայում համեմատական է ներմուծած դեղաչափին: Առավելագույն խտությունը արյան պլազմայում հասնում է 2-3 ժամ անց:

    Տեղաբաշխումը. Բիսոպրոլոլը տարածվում է բավականին լայն: Տեղաբաշխման ծավալը կազմում է 3.5 լ/կգ: Արյան պլազմայի սպիտակուցների հետ կապը կազմում է մոտ 35 %, արյան բջիջների կողմից դեղի զավթում չի նկատվում:

    Նյութափոխանակությունը. Նյութափոխանակվում է օքսիդացման ճանապարհով՝ առանց հետագա կոնյուգացման: Նյութափոխանակության բոլոր արգասիքները օժտված են բարձր բևեռայնությամբ և արտազատվում են մեզով: Արյան պլազմայում և մեզում հայտնաբերված նյութափոխանակության հիմնական արգասիքները չեն ցուցաբերում դեղաբանական ակտիվություն: Առկա են in vitro պայմաններում մարդու լյարդի միկրոսոմների փորձարկումների արդյունքում ստացված տվյալներ, որ բիսոպրոլոլը նյութափոխանակվում է առաջին հերթին CYP3A4-ի օգնությամբ (շուրջ 95%), իսկ CYP2D6 միայն չնչին դեր է խաղում:

    Արտազատումը. բիսոպրոլոլի զտումը որոշվում է անփոփոխ ձևով երիկամներով նրա դուրս բերման (շուրջ 50%) և լյարդում մինչև մետաբոլիտներ օքսիդացման (շուրջ 50%), որոնք նույնպես հետագայում արտազատվում են երիկամներով, միջև եղած հավասարակշռությամբ:

    Ընդհանուր զտումը կազմում է 15,6 ± 3,2 լ/ժամ, ընդ որում երիկամային զտումը հավասար է 9,6 ± 1,6 լ/ժամ: Կիսադուրսբերման պարբերությունը կազմում է 10-12 ժամ:

    Ցուցումներ
  • զարկերակային գերճնշում,
  • սրտի իշեմիկ հիվանդություններ՝ ստենոկարդիայի նոպաների կանխարգելում,
  • քրոնիկական սրտային անբավարարություն:
  • Դեղաչափավորումը և կիրառման եղանակները

    Դեղահատերը անհրաժեշտ է ընդունել անհրաժեշտ քանակությամբ հեղուկի հետ առավոտյան՝ մինչև նախաճաշելը, նախաճաշի ժամանակ կամ դրանից հետո: Դեղահատերը չի կարելի ծամել կամ փոշիացնել:

    Զարկերակային գերճնշման և ստենոկարդիայի բուժումը

    Ամեն դեպքում դեղաչափավորումը և կիրառման ռեժիմը յուրաքանչյուր հիվանդի համար բժիշկն ընտրում է անհատապես, մասնավորապես, հաշվի առնելով սրտի կծկման հաճախականությունը և հիվանդի վիճակը: Սովորաբար սկզբնական դեղաչափը կազմում է 5 մգ (Բիսոպրոլոլ 5 մգ 1 դեղահատ) օրը մեկ անգամ: Անհրաժեշտության դեպքում կարելի է մեծացնել դեղաչափը մինչև 10 մգ օրական մեկ անգամ: Զարկերակային գերճնշման և ստենոկարդիայի բուժման դեպքում առավելագույն խոչհուրդ տրվող դեղաչափը կազմում է 20 մգ օրական մեկ անգամ:

    Քրոնիկական սրտային անբավարարության բուժումը

    Բիսոպրոլոլով քիոնիկական սրտային անբավարարության բուժումը սկսելուց առաջ պահանջվում է պարտադիր անցկացնել տիտրման հատուկ փուլեր և կանոնավոր բժշկական հսկողություն անցկացնել: Բիսոպրոլոլով բուժման նախնական պայմանները հետեևյալներն են. Քրոնիկական սրտային անբավարարություն նախորդող վեց շաբաթների ընթացքում առանց սրացման ախտանիշների, գործնականորեն անփոփոխ բազիսային բուժում նախորդող երկու շաբաթների ընթացքում, ԱՓՖ արգելակիչների (կամ ԱՓՖ անտանելիության դեպքումայլ անոթալայնիչ դեղերի),միզամուղների և, ըստ ցանկության, սրտային գլիկոզիդների օպտիմալ դեղաչափերով բուժում :

    Քրոնիկական սրտային անբավարարության բուժումը բիսոպրոլոլով սկսում է ներքոնշյալ սխեմային համապատասխան: Ընդ որում կարող է պահանջվել դեղաչափի անհատական հարմարեցում կախված նրանից, թե հիվանդը որքանով է լավ տանում նշանակված դեղաչափը, այսինքն դեղաչափը կարելի է մեծացնել միայն այն դեպքում, եթե նախորդ դեղաչափը լավ է տարվում:

    1-ին շաբաթ 1,25 մգ Բիսոպրոլոլ օրական մեկ անգամ
    2-րդ շաբաթ 2,5 մգ Բիսոպրոլոլ օրական մեկ անգամ
    3-րդ շաբաթ 3,75 մգ Բիսոպրոլոլ օրական մեկ անգամ
    4-7-րդ շաբաթներ 5 մգ Բիսոպրոլոլ օրական մեկ անգամ
    8-11-րդ շաբաթներ 7,5 մգ Բիսոպրոլոլ օրական մեկ անգամ

    12-րդ և ավել շաբաթներ՝ 10 մգ Բիսոպրոլոլ օրական մեկ անգամ՝ որպես պահպանողական դեղաչափ

    Առավելագույն խորհուրդ տրվող դեղաչափը քրոնիկական սրտային անբավարարության բուժման դեպքում կազմում է 10 մգ Բիսոպրոլոլ օրական 1 անգամ: Հիվանդներին խորհուրդ է տրվում ընդունել բժշկի կողմից ընտրված դեղաչափը, եթե կողմնակի ազդեցություններ չեն առաջանում:

    1.25 մգ դեղաչափով (1/2 դեղահատ) բուժումից հետո հիվանդներին պետք է հետևել 4 ժամվա ընթացքում (ՍԿՀ հսկում, ԶՃ, հաղորդելիության խանգարումներ, սրտային անբավարարության վատթարացման նշաններ):

    Տիտրման փուլի ժամանակ կա դրանից հետո կարող է տեղի ունենալ սրտային անբավարարության ընթացքի ժամանակավոր վատացում, օրգանիզմում հեղուկի պահպանում, զարկերակային թերճնշում կամ դանդաղասրտություն: Այդ դեպքում խորհուրդ է տրվում, նախ և առաջ, ուշադրություն դարձնել ուղեկցող բազիսային բուժման դեղաչափերի ընտրության վրա (օպտիմալացնել միզամուղի և/ կամ ԱՓՖ արգելակիչի դեղաչափը) Բիսոպրոլոլի դեղաչափի նվազեցնելուց առաջ: Բիսոպրոլոլով բուժումը պետք է ընդհատել ծայրահեղ անհրաժեշտության դեպքում: Հիվանդի վիճակի կայունացումից հետո պետք է անցկացնել կրկնակի տիտրում կամ շարունակել բուժումը:

    Երկարատև բուժում բոլոր ցուցումների դեպքում

  • Բիսոպրոլոլով բուժումը սովորաբար հանդիսանում է երկարատև բուժում: Անհրաժեշտության դեպքում բուժումը կարող է ընդհատվել, և վերսկսել ըստ համապատասխան կանոնների:
  • Բուժումը խորհուրդ չի տրվում կտրուկ ընդհատել, հատկապես սրտի իշեմիկ հիվանդությամբ հիվանդների մոտ: Եթե անհրաժեշտ է բուժման ընդհատում , ապա դեղաչափը պետք է նվազեցնել աստիճանաբար:
  • Հատուկ խմբերի հիվանդներ

  • Լյարդի կամ երիկամների ֆունկցիայի խանգարում
  • – Լյարդի կամ երիկամների ֆունկցիայի թեթև կամ չափավոր խանգարման դեպքում սովորաբար չի պահանջվում դեղաչափի ճշգրտում:

    – Երիկամների ֆունկցիայի արտահայտված խանգարման դեպքում (կրեատինինի զտումը փոքր է 20 մլ/րոպե) և լյարդի ծանր հիվանդություններ ունեցող հիվանդների մոտ օրական դեղաչափը կազմում է 10 մգ:

  • Զարկերակային գերճնշման կամ ստենոկարդիայի բուժում:
  • Տարեց հիվանդներ.

  • Դեղաչափի ճշգրտում չի պահանջվում:
  •  

    Կողմնակի ազդեցություններ
    Սիրտ-անոթային համակարգի կողմից. շատ հաճախ.սրտի կծկումների հաճախականության նվազում (բրադիկարդիա,հատկապես քրոնիկական սրտային անբավարարությամբ հիվանդների մոտ), հաճախ զարկերակային թերճնշում (հատկապես քրոնիկական սրտային անբավարարությամբ հիվանդների մոտ), անգիոսպազմի երևույթներ, (ծայրամասային արյան շրջանառության արտահայտված խանգարումներ), վերջույթներում սառնության զգացում (պարեսթեզներ), ոչ հաճախ՝ ատրիովենտրիկուլյար հաղորդականության խանգարումներ, օրթոստատիկ հիպոտենզիա, սրտային անբավարարության դեկոմպենսացիա ծայրամասային այտուցների առաջացմամբ:

    Նյարդային համակարգի կողմից. բուժման կուրսի սկզբում ժամանակավորապես կարող են ի հայտ գալ կենտրոնական նյարդային համակարգի խանգարումներ, ոչ հաճախ՝ գլխապտույտ, գլխացավ, ասթենիա, բարձր հոգնածություն, քնի խանգարումներ, ինչպես նաև հոդեկան խանգարումներ (ոչ հաճախ դեպրեսիա, հազվադեպ՝ հալյուցինացիա, գիշերային մղձավանջներ, ջղաձգություններ): Սովորաբար այդ երևույթները կրում են թեթև բնույթ և , որպես կանոն, անհետանում են բուժումը սկսելուց հետո 1-2 շաբաթվա ընթացքում:

    Տեսողական օրգանների կողմից.հազվադեպ. տեսողության խանգարումներ, արցունքազատման նվազում (անհրաժեշտ է հաշվի առնել կոնտակտային լինզաներ կրելու դեպքում), շատ հազվադեպ՝ շաղկապենու բորբոքում:

    Շնչառական համակարգի կողմից. հազվադեպ՝ ալերգիկ քթաբորբ, ոչ հաճախ՝ բրոնխիալ ասթմայով կամ բրոնխների խցանող հիվանդություններով անձաց մոտ բրոնխոսպազմ:

    Մարսողական օրգանների կողմից. հաճախ. Սրտխառնոց, փսխում, փորլուծություն, փորկապություն, բերանի խոռոչի լորձաթաղանթի չորություն, հազվադեպ՝ հեպատիտ:

    Հենաշարժական համակարգի կողմից. ոչ հաճախ՝ մկանային թուլություն, ձկնամկանների ջղաձգումներ, հոդացավեր:

    Ալերգիկ ռեակցիաներ. հազվադեպ. գերզգայունության ռեակցիաներ, այնպիսի, ինչպիսն է մաշկային քոր, մաշկի կարմրություն, քրտնարտադրություն, ցան: Շատ հազվադեպ՝ ճաղատություն: Բետա ադրենոպաշարիչները կարող թն սրացնել պսորիազի ընթացքը:

    Լաբորատոր ցուցանիշներ. Հազվադեպ՝ արյան մեջ լյարդի ֆերմենտների(ԱՍՏ, ԱԼՏ) և տրիգլիցերիդների մակարդակ բարձրացում: Առանձին դեպքերում՝ թրոմբոցիտոպենիա, ագրանուլոցիտոզ:

    Հակացուցումները
    – Բիսոպրոլոլի կամ դեղի ցանկացած բաղադրիչի կամ այլ բետա-ադրենոպաշարիչների նկատմամբ գերզգայունություն,

    – սուր սրտային անբավարարություն, դեկոմպենսացիայի փուլում գտնվող քրոնիկական սրտային անբավարարություն,

    – սրտային ֆունկցիայի խանգարման հետևանքով առաջացած շոկ (կարդիոգեն շոկ),

    – II և III աստիճանի ատրիովենտրիկուլյար պաշարում, առանց էլեկտրոկարդիոստիմուլյացիայի,

    – սինուսային հանգույցի թուլության համախտանիշ ,

    – սինոատրիալ պաշարում,

    – արտահայտված դանդաղասրտություն (ՍԿՀ ցածր է 50 հարված/րոպե ),

    – զարկերակային ճնշման արտահայտված նվազում (սիստոլիկ ԶՃ փոքր է 90 մմ.ս.ս.)

    – անամնեզում բրոնխիալ ասթմայի և թոքերի քրոնիկական խցանող հիվանդության ծանր ձևերի առկայություն,

    – ծայրամասային արյան շրջանառության խանգարման ուշ փուլեր, Ռեյնոյի հիվանդություն,

    – Ֆեոքրոմոցիտոմա (առանց ալֆա-ադրենոպաշարիչների հետ միաժամանակյա օգտագործման),

    – նյութափոխանակային թթվագարություն (մետաբոլիկ ացիդոզ),

    – Մոնոամինոօքսիդազայի (ՄԱՕ) արգելակիչների միաժամանակյա օգտագործում, բացառությամբ ՄԱՕ- В

    – Մինչև 18 տարեկան տարիք (արդյունավետությունը և անվտանգությունը ուսումնասիրված չեն),

    – Սուլտոպրիդի և ֆլոկտաֆենի հետ համակցումը

    Հղիություն և կրծքով կերակրում
    Հղիության և կաթնարտադրության շրջանում պետք է նշանակել միայն այն դեպքում, երբ մոր համար ակնկալվող օգուտը գերազանցում է պտղին սպառնացող կողմնակի ազդեցությունների վտանգին:

    Որպես կանոն, բետա-ադրոնապաշարիչները նվազեցնում են արյան հոսքը ընկերքում և կարող են վնասել պտղի զարգացմանը: Անհրաժեշտ է ուշադիր հետևել ընկերում և արգանդում արյան հոսքին, ինչպես նաև հետևել ապագա երեխայի աճին և զարգացմանը, և հղիության կամ պտղի համար վտանգավոր երևույթների հայտնաբերման դեպքում ձեռնարկել համապատասխան այլընտրանքային բուժում: Անհրաժեշտ է ծնվելուց հետո լավ հետազոտել նորածնին: Կյանքի առաջին երեք օրերի ընթացքում կարող է նկատվել արյան մեջ գլյուկոզայի մակարդակի և ՍԿՀ նվազում: Կրծքի կաթի մեջ բիսոպրոլոլի արտազատման կամ կրծքով կերակրվող երեխաների մոտ բիսոպրոլոլի անվտանգության մասին տվյալներ չկան: Ուստի կրծքի կաթով կերակրող մայրերին խորհուրդ չի տրվում ընդունել Բիսոպրոլոլ:

    Հատուկ ցուցումներ
    Բուժումը կտրուկ չընդհատել և խորհուրդ տրվող դեղաչափը չփոխել առանց բժշկի հետ նախնական խորհրդակցության, քանի որ դա կարող է բերել սրտի գործունեության ժամանակվոր վատթարացման: Բուժումը խորհուրդ չի տրվում կտրուկ ընդհատել, հատկապես սրտի իշեմիկ հիվանդություն ունեցողներին: Եթե անհրաժեշտ է բուժման ընդհատում, ապա պետք է դեղաչափը աստիճանաբար նվազեցնել: Բիսոպրոլոլ ընդունող հիվանդի վիճակի վերահսկումը պետք է ներառի ՍԿՀ և ԶՃ չափումը (բուժման սկզբում ամեն օր, ապա 3-4 ամիսը մեկ անգամ), ԷԿԳ անցկացում, շաքարային դիաբետով հիվանդների մոտ արյան մեջ գլյուկոզայի որոշում (4-5 ամիսը1 անգամ): Տարեց մարդկանց մոտ խորհուրդ է տրվում հետևել երիկամների ֆունկցիային (4-5 ամիսը1 անգամ): Անհրաժեշտ է հիվանդին սովորեցնել ՍԿՀ հաշման մեթոդը և հրահանգել 50 հարված/րոպե -ից ՍԿՀ փոքրի դեպքում բժշկին դիմելու անհրաժեշտության մասին: Բուժումը սկսելուց առաջ խորհուրդ է տրվում անամնեզում ծանր բրոնխաթոքային հիվանդություններ ունեցողների մոտ անցկացնել արտաքին շնչառության: Կոնտակտային լինզաներ օգտագործող հիվանդները պետք է հաշվի առնենմ որ բուժման ֆոնի վրա հնարավոր է արցունքային հեղուկի արտադրման նվազում:

    Ֆեոխրոմոցիտոմայով հիվանդների մոտ առկա է պարադոքսալ զարկերակային գերճնշման զարգացման վտանգ (եթե նախապես արդյունավետ ալֆա-ադրենոպաշարում չի զարգացել): Թիրեոտոքսիկոզի դեպքում Բիսոպրոլոլը կարող է քողարկել թիրեոտոքսկոզի կլինիկական նշանների ախտորոշումը (օրինակ, հաճախասրտությունը):

    Թիրեոտոքսիկոզով հիվանդներին հակացուցված է դեղի կտրուկ ընդհատումը, քանի որ կարող է ուժեղացնել ախտանիշները: Շաքարային դիաբետի դեպքում կարող է քողարկել հիպոգլիկեմիայի հետևանքով առաջացած հաճախասրտությունը: Ի տարբերություն որոշ ոչ ընտրողական բետա-ադրենոպաշարիչների գործնականորեն չի ուժեղացնում ինսուլինի առաջացրած հիպոգլիկեմիան և չի դանդաղեցնում արյան մեջ գլյուկոզայի խտության վերականգնումը մինչև նորմալ մակարդակի: Կլոնիդինի հետ համատեղ ընդունման դեպքում նրա ընդունումը կարելի է ընդհատել միայն Բիսոպրոլոլի ընդհատումից մի քանի օր անց:

    Հնարավոր է էպինեֆրինի նկատմամբ գերզգայունության ռեակցիայի ուժեղացում և սովորական դեղաչափերի դեպքում արդյունավետության բացակայություն, եթե անամնեզում առկա է ծանր ալերգիայի դեպքում:

    Պլանավորված վիրահատական միջամտության անհրաժեշտության դեպքում դեղի ընդունումը պետք է դադարեցնել ընդհանուր անզգայացումից 48 ժամ առաջ: Եթե հիվանդը ընդունել է դեղը վիչահատությունից առաջ, ապա նրա ընդհանուր անզգայացման համար պետք է ընտրել նվազագույն ինոտրոպ ազդեցությամբ դեղ: Թափառող նյարդի հետադարձ ակտիվացումը կարելի է վերացնել ատրոպինի ներերակային ներարկմամբ (1-2 մգ):

    Կատեխոլամինների պաշարներընվազեցնող դեղերը (այդ թվում ռեզերպինը) կարող են ուժեղացնել բետա-ադրենոպաշարիչների ազդեությունը, ուստի այդպիսի համակցությամբ դեղեր ընդունող հիվանդները պետք է գտնվեն բժշկի մշտական վերահսկողության տակ՝ ԶՃ արտահայտված իջեցման կամ դանդաղասրտության զարգացման համար: Բրոնխոսպաստիկ հիվանդություններով հիվանդներին կարելի է նշանակել կարդիոսելեկտիվ ադրենոպաշարիչներ այլ հակագերճնշումային դեղերի անտանելիության և/կամ անարդյունավետության դեպքում: Դեղի դեղաչափի գերազանցման դեպքում առաջանում է բրոնխոսպազմի զարգացման վտանգ: Տարեց մարդկանց մոտ դանդաղասրտության աճող դանդաղասրտության (ՍԿՀ փոքր 50 հարված/րոպե), ԶՃ արտահայտված նվազման (սիստոլիկ ԶՃ ցածր է 100 մմ ս.ս.), ատրիովենտրիկուլյար պաշարման բացահայտման դեպքում անհրաժեշտ է նվազեցնել դեղաչափը կամ դադարեցնել բուժումը:

    Խորհուրդ է տրվում ընդհատել բուժումը դեպրեսիայի զարգացման դեպքում:

    Չի թուլատրվում կտրուկ ընդհատել բուժումը ծանր առիթմիաների և սրտամկանի ինֆարկտի առաջացման վտանգից ելնելով: Դեղի ընդհատումը անցկացվում է աստիճանաբար՝ նվազեցնելով դեղաչափը 2 և ավել շաբաթների ընթացքում (դեղաչափը նվազեցնում են 25 % 3-4 օրում): Անհրաժեշտ է ընդհատել դեղի ընդունումը արյան և մեզի մեջ կատեխոլամինների, նորմետանեֆրինի և վանիլանշային թթվի պարունակության հետազոտման, հակակորիզային հակամարմինների տիրտրման դեպքում:

    Անհրաժեշտ է զգուշությամբ կիրառել պսորիազի (այդ թվում ընտանեկան անամնեզում առկա), խիստ սննդակարգի, ատրիովենտրիկուլյար I աստիճանի պաշարման, Պրինցմետալային ստենոկարդիայի դեպքում:

    Ազդեցությունը ավտոմեքենա վարելու և բարդ տեխնիկաներ կառավորելու ունակության վրա

    Բիսոպրոլոլը սրտի պսակային անոթների հիվանդություններ ունեցող հիվանդներով տառապողների մոտ չի ազդում ավտոմեքենա վարելու ունակության վրա: Սակայն անհատական ռեակցիայի հետևանքով ավտոմեքենա կամ տեխնիկապես բարդ մեխանիզմներ կառավարելու ընդունակությունը կարող է խանգարվել: Դրա վրա պետք է առանձնակի ուշադրություն դարձնել բուժման սկզբում, դեղաչափի փոփոխությունից հետո, ինչպես նաև ալկոհոլի միաժամանակյա օգտագործման դեպքում:

    Գերդեղաչափավորումը
    Ախտանիշները. առիթմիա, փորոքային էքստրասիստոլա, արտահայտված դանդաղասրտություն, ատրիովենտրիկուլյար պաշարում, ԶՃ արտահայտված նվազում, սուր սրտային անբավարարություն, հիպոգլիկեմիա, ակրոցիանոզ, շնչառության դժվարացում, բրոնխոսպազմ, գլխապտույտ, ուշագնացություն, ջղաձգումներ:

    Բուժումը. Ստամոքսի լվացում և ադսորբող (ներծծող) դեղերի նշանակում, ախտանշանային բուժում, զարգացող ատրիովենտրիկուլյար պաշարման դեպքում՝ 1-2 մգ ատրոպինի, էպինեֆրինի ներերակային ներարկում կամ ժամանակավոր կարդիոխթանիչի տեղադրում, փորոքային էքստրասիստոլայի դեպքում՝ լիդոկային (IA դասի դեղեր չեն կիրառվում), զարկերակային ճնշման արտահայտված իջեցման դեպքում հիվանդը պետք է գտնվի տրենդելենբուրգի դիրքում, եթե չկա թոքերի այտուցման նշաններ՝ պլազմափոխարինիչ նյութերի ներերակային ներարկում, անարդյունավետության դեպքում էպինեֆրինի, դոպամինի, դոբուտամինի ներարկում (խրոնոտրոպ և ինոտրոպ ազդեցությունների պահպանման և զարկերակային ճնշման արտահայտված իջեցումը կարգավորելու համար), սրտային անբավարարության դեպքում՝ սրտային գլիկողիդների, միզամուղների, գլյուկագոնի նշանակում, ջղաձգումների դեպքում՝ դիազեպամի ներերակային ներարկում, բրոնխոսպազմի դեպքում՝ բետա2 ադրենոխթանիչների ինհալիացիա:

    Դեղորայքային փոխազդեցություններ
    Դեղի արդյունավետության և տանելիության վրա կարող է ազդել այլ դեղերի միաժամանակյա ընդունումը: Այդպիսի փոխազդեցություն կարող է տեղի ունենալ նաև այն դեպքերում, երբ երկու դեղերի ընդունումների միջև եղած ժամանակահատվածը կարճ է: Բժշկին անհրաժեշտ է տեղյակ պահել այն մասին, որ Դուք ընդունում եք այլ դեղեր ևս, նույնիսկ եթե ընդունում եք այն առանց բժշկի ցուցման:

    Իմունոթերապիայի համար օգտագործվող ալերգնները կամ մաշկային փորձի համար ալերգենների հանուկները բարձրացնում են ծանր համակարգային ալերգիկ ռեակցիաների կամ անաֆիլաքսիայի առաջացման վտանգը բիսոպրոլոլ սհիվանդների մոտ:

    Ներերակային ներարկման յոդ պարունակող ռենտգենոկոնտրաստային ախտորոշիչ նյութերը բարձրացնում են անաֆիլակտիկ ռեակցիայի զարգացման վտանգը:

    Ներերակային ներարկման Ֆենիտոինը, ինհալիացիոն ընդհանուր անզգայացման դեղերը (ածխաջրածնի ածանցյալներ) մեծացնում են կարդիոդեպրեսիվ ազդեցության և զարկերակային ճնշման իջեցման հավանականությունը:

    Ինսուլինի և ներքին ընդունման հիպոգլիկեմիկ դեղերի արդյունավետությունը կարող է փոխվել բիսոպրոլոլով բուժման դեպքում (քողարկում է զարգացող հիպոգլիկեմիայի ախտանիշները . հաճախասրտությունը, զարկերակային ճնշման բարձրացումը):

    Լիդոկայինի և քսանտինների (բացի դիֆիլինից) զտումը կարող է նվազել՝ կապված արյան մեջ նրանց խտության հնարավոր բարձրացման հետ, հատկապես նախապես՝ ծխելու հետևանքով, թեոֆիլինի բարձր զտում ունեցող մարդկանց մոտ: Ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերը , գլյուկոկորտիկոստերոիդները և էստրոգենները թուլացնում են բիսոպրոլոլի հիպոտենզիվ ազդեցությունը (Na+ պահպանում, երիկամներում պրոստոգլանդինների սինթեզի պաշարում):

    Սրտային գլիկոզիդները, մեթիլդոպան, ռեզերպինը և գուանֆացինը, ,դանդաղե կալցիումական ուղիներ պաշարիշները (վերապամիլ, դիլթիազեմ), ամիոդարոնն և այլ հակաառիթմիկ դեղերը բարձրացնում են դանդաղասչտության առաջացման կամ նրա խորացման, ատրիովենտրիկուլյար պաշարման, սրտի կանգի և սրտային անբավարարության զարգացման վտանգը:

    Նիֆեդիպինը կարող է բերել ԶՃ նշանակալի նվազման:

    Միզամուղները, կլոնիդինը, սիմպատոլիտիկները, հիդրալազինը և այլ հակագերճնշումային դեղերը կարող են հանգեցնել ԶՃ չափազանց նվազեցմանը:

    Ոչ ապաբևեռացնող միոռելաքսանտների և կումարինների հակամակարդիչային ազդեցությունը բիսոպրոլոլով բուժման ընթացքում կարող է երկարել:

    Եռա- և քառացիկլիկ հակադեպրեսանտները, հակահոգեգարային դեղերը (նեյրոլեպտիկները), էթանոլը, անդորրաբեր և քնաբեր դեղերը ուժեղացնում են ԿՆՀ-ի ընկճումը: Խորհուրդ չի տրվում միաժամանակյա օգտագործումը ՄԱՕ արգելակիչների հետ՝ հիպոտենզիվ ազեդցության նշանակալի ուժեղացման պատճառով: ՄԱՕ արգելակիճնեչով և բսոպրոլոլով բուժման միջև եղած ընդմիջումը պետք է կազմի 14 օրից ոչ պակաս: Հաճարաժանգի չհագեցած ալկալոիդները բարձրացնում են ծայրամասային արյան շրջանառության խանգարման վտանգը:

    Էրգոտամինը բարձրացնում է են ծայրամասային արյան շրջանառության խանգարման վտանգը, սուլֆասալազինը մեծացնում է բիսոպրոլոլի խտությունը արյան պլազմայում, ռիֆամպիցինը կրճատում է կիսադուրսբերման պարբերությունը:

    Պիտանելիության ժամկետը
    3 տարի: Չօգտագործել պիտանելիության ժամկետը լրանալուց հետո:
    Դեղատնից բացթողման կարգը
    Բաց է թողնվում դեղատոմսով:
    Թողարկման ձևը և փաթեթավորումը
    30 դեղահատ պարունակող ստվարաթղթե տուփ (3 բլիստեր 10ական դեղահատ պարունակող):
    Պահման պայմանները
    Պահել երեխաների համար անհասանելի չոր, լույսից և խոնավությունից պաշտպանված տեղում, 15-250C ջերմաստիճանում: