icon-menu
icon-menu

Արտադրանքներ

    Էնալապրիլ H, դեղահատեր

    ԴեղաձեվըԴեղահատեր

    ATC խումբՍրտաբանություն: Անոթաբանություն

    ATC ենթախումբՀամակցված հակագերճնշումային դեղամիջոցներ

    Դեղի առևտրային անվանումըԷնալապրիլ H

    Դեղի միջազգային անվանումըԷնալապրիլ / Հիդրոքլորթիազիդ

    Ընդհանուր բնութագիրը
    Հիմնական ֆիզիկաքիմիական հատկությունները

    Կլոր, երկուռուցիկ, սպիտակ գույնի, անհոտ, մեկ կողմից ակոսիկով դեղահատեր:

    Բաղադրությունը

    Յուրաքանչյուր դեղահատ պարունակում է.

    Ակտիվ բաղադրանյութ` 10 մգ էնալապրիլի մալեատ, 25 մգ հիդրոքլորթիազիդ:
    Օժանդակ բաղադրանյութեր` միկրոբյուրեղային ցելյուլոզ, լակտոզ մոնոհիդրատ, եգիպտացորենի օսլա, պովիդոն, նատրիումի օսլայի գլիկոլատ, մագնեզիումի ստեարատ, կալցիումի հիդրոֆոսֆատ:

    Դեղաբանական խումբը և ԱԲՔ կոդը

    Համակցված հակագերճնշումային դեղամիջոց, ԱԲՔ կոդը` C09BA02.

    Դեղաբանական ազդեցությունը

    Էնալապրիլ – H հանդիսանում է համակցված դեղամիջոց, որը պարունակում է ակտիվ բաղադրանյութեր էնալապրիլի մալեատ (ԱՓՖ արգելակիչ) և հիդրոքլորթիազիդ (միզամուղ): Ցուցաբերում է թերճնշումային ազդեցություն: Իջեցնում է զարկերակային անոթների լարվածությունը և նվազեցնում է ընդհանուր ծայրամասային անոթային դիմադրությունը: Սրտային անբավարարությամբ հիվանդների մոտ նվազեցնում է ինչպես նախածանրաբեռնվածությունը, այնպես էլ՝ հետծանրաբեռնվածությունը:

    Էնալապրիլը արգելակում է անգեոտենզին փոխակերպող ֆերմենտին, որն անգեոտենզին I փոխակերպում է անգեոտենզին II: Հիդրոքլորթիազիդը միջին արդյունավետության միզամուղ է , որը նվազեցնում է նատրիումի իոնների պարունակությունը անոթային պատում:

    Դեղի թերճնշումային ազդեցությունները իրար փոխադարձաբար լրացնում են և պահպանվում են 24 ժամվա ընթացքում:

    Զարկերակային գերճնշում ունեցող հիվանդների առավել բարձր տոկոսը ավելի լավ է արձագանքում Էնալապրիլ – H -ով բուժմանը, քան այս դեղի բաղադրիչների առանձին նշանակմանը:

    Ֆարմակոկինետիկա

    Ներծծումը

    Ներքին ընդունման դեպքում ներծծվում է Էնալապրիլի 60 % և հիդրոքլորթիազիդի` 65-70 %:

    Նյութափոխանակություն

    Էնալապրիլը ենթարկվում է հիդրոլիզի` առաջացնելով Էնալապրիլատ: Հիդրոքլորթիազիդը լյարդում չի ենթարկվում նյութափոխանակության: Էնալապրիլատը առավելագույն խտության (Cmax) հասնում է 3-4 ժամ անց:Հիդրոքլորթիազիդի միզամուղ ազդեցությունը սկսվում է 2 ժամ անց, հասնում է առավելագույնի 5 ժամ անց և տևում է 15 ժամ:

    Տեղաբաշխումը

    Էնալապրիլատը արյան պլազմայի սպիտակուցների հետ կապվում է 50-60 %, իսկ հիդրոքլորթիազիդը` 40 %: Էնալապրիլատը և հիդրոքլորթիազիդը թափանցում են ընկերքային պատնեշով, արտազատվում են կրծքի կաթի հետ:

    Արտազատումը

    Բազմակի դեղաչափերի նշանակման դեպքում արյան շիճուկից էնալապրիլի կիսադուրսբերման ժամանակահատվածը (T1/2) կազմում է մոտավորապես 11 ժամ: Էնալապրիլի 60 % արտազատվում է մեզի, 33 % կղանքի հետ` հիմնականում էնալապրիլատի տեսքով: Էնալապրիլատի 100 % արտազատվում է մեզի հետ:

    Հիդրոքլորթիազիդը հիմնականում արտազատվում է մեզի հետ` 95% անփոփոխ և մոտ 4 % ոչ ակտիվ մետաբոլիտի ձևով:

    Էնալապրիլը արյան հոսքից հեռացվում է հեմոդիալիզի կամ պերիտոնեալ դիալիզի ժամանակ:

    Ֆարմակոկինետիկան հատուկ կլինիկական դեպքերում

    Իջեցված երիկամային ֆունկցիայով հիվանդների մոտ արտազատումը դանդաղում է, ինչը պահանջում է դեղաչափի փոփոխություն` երիկամի ֆունկցիային համապատասխան, հատկապես՝ արտահայտված երիկամային անբավարարությամբ հիվանդենրի մոտ:

    Լյարդային անբավարարությամբ հիվանդների մոտ էնալապրիլի նյութափոխանակությունը կարող է դանդաղել` առանց նրա ֆարմակոդինամիկ ազդեցության խանգարման:

    Սրտային անբավարարությամբ հիվանդների մոտ էնալապրիլատի ներծծումը և նյութափոխանակությունը դանդաղում է, իջնում է նաև Vd., քանի որ այդ հիվանդների մոտ հնարավոր է երիկամային անբավարարություն, նրանց մոտ կարող է դանդաղել էնալապրիլի արտազատումը:

    Տարեց մարդկանց մոտ էնալապրիլի ֆարմակոկինետիկան կարող է փոխվել ավելի շատ ուղեկցող հիվանդությունների , քան տարիքի հաշվին:

    Էնալապրիլի և հիդրոքլորթիազիդի միաժամանակյա օգտագործումը ազդեցություն չի ցուցաբերում յուրաքանչյուրի ֆարմակոկինետիկայի վրա:

    Ցուցումներ
  • Զարկերակային գերճնշում,
  • Ախտանշանային սրտային անբավարարություն,
  • Ձախ փորոքի անախտանշանային դիսֆունկցիա ունեցող հիվանդների մոտ ախտանշանային սրտային անբավարարության զարգացման կանխարգելում:
  • Էնալապրիլ –H օգտագործվում է այն հիվանդների բուժման համար, որոնց ցուցված է համակցված բուժում: Տվյալ համակցումը նախատեսված չէ զարկերակային գերճնշման առաջնային բուժման համար:

    Դեղաչափավորումը և կիրառման եղանակները

    Զարկերակային գերճնշման բուժումը խորհուրդ չի տրվում սկսել համակցված դեղամիջոցներով: Նախ պետք է որոշվի առանձին բաղադրիչների համապատասխան դեղաչափերը: Դեղաչափը պետք է ընտրվի անհատապես` յուրաքանչյուր հիվանդի համար:

    Դեղը պետք է ընդունել կանոնավոր` միևնույն ժամին (նախընտրելի է առավորտյան): Դեղաչափը և բուժման տևողությունը որոշվում է բժշկի կողմից:

    Դեղահատերը կուլ են տալիս ամբողջական, ուտելու ժամանակ կամ հետո` ոչ մեծ քանակությամբ հեղուկով:

    1. Զարկերակային գերճնշում. սկզբնական դեղաչափը կազմում է զ դեղահատ/օր, պահպանողական դեղաչափը կազմում է 2 դեղահատ/օր, առավելագույն դեղաչափը` 4 դեղահատ/օր:

    2.Սրտային անբավարարություն (որպես օժանդակ դեղամիջոց ), ձախ փորոքի անախտանշանային դիսֆունկցիա (կանխարգելման համար). սկզբնական դեղաչափը կազմում է Զ դեղահատ/օր, պահպանողական դեղաչափը կազմում է 1-2 դեղահատ յուրաքանչյուր 12 ժամը 1 անգամ:

    Եթե հիվանդը արդեն ստանում է միզամուղներ, ապա խորհուրդ է տրվում ընդհատել բուժումը կամ փոքրացնել միզամուղի դեղաչափը Էնալապրիլ-H –ով բուժումը սկսելուց առնվազն 2-3 օր առաջ, որպեսզի կանխվի զարկերակային ճնշման կտրում անկումը:

    Բուժումը սկսելուց առաջ անհրաժեշտ է անցկացնել երիկամների ֆունկցիայի ստուգում: Երիկամների ֆունկցիայի խանգարում ունեցող հիվանդների մոտ (կրեատինին կլիերենսը 30-80 մլ/րոպե) Էնալապրիլ-H-ի նշանակումը հնարավոր է միայն յուրաքանչյուր բաղադրիչի դեղաչափի նախնական որոշումից հետո:

    Չափավոր երիկամային անբավարարության դեպքում առանձին ընդունվող էնալապրիլ մալեատի խորհուրդ տրվող օրական դեղաչափը կազմում է 2.5-5 մգ:

    Երիկամների ֆունկցիայի արտահայտված խանգարման դեպքում (կրեատինին կլիերենսը 30մլ/րոպե և ցածր) հակացուցված է Էնալապրիլ-H-ի նշանակումը` կապված ծանր երիկամային անբավարարության ժամանակ թիազիդային միզամուղների անարդյունավետության հետ:

    Կողմնակի ազդեցություններ
    Հիվանդը պետք է տեղեկացնի իր բժշկին բոլոր ոչ ցանկալի (կողմնակի) ազդեցությունների մասին: Կողմնակի երևույթները սովորաբար թույլ են արտահայտված և ունեն անցողիկ բնույթ և, որպես կանոն, չեն պահանջում դեղի ընդհատում:

    Սիրտանոթային համակարգի կողմից` սրտխփոցի զգացում, սրտի ռիթմի տարբեր խանգարումներ, զարկերակային ճնշման արտահայտված իջեցում, ուղղակեցվածքային թերճնշում, սրտի կանգ, սրտամկանի ինֆարկտ, ցերեբրովասկուլյար ինսուլտ, ստենոկարդիա, Ռեյնոյի համախտանիշ:

    Մարսողական համակարգի կողմից` բերանում չորություն, լեզվաբորբ, բերանաբորբ, թքագեղձերի բորբոքում, անախորժակություն, սրտխառնոց, փսխում, փորլուծություն, փորկապություն, մեթեորիզմ, վերորովայնանին ցավեր, աղեխիթեր, աղիների անանցանելիություն (իլեուս), պանկրեատիտ, լյարդային անբավարարություն, հեպատիտ, դեղնախտ, մելենա, լյարդի ֆերմենտների ակտիվության բարձրացում, հիպերբիլիռուբինեմիա :

    Շնչառական համակարգի կողմից` քթաբորբ, սինուսիտ, ըմպանի բորբոքում (ֆարինգիտ), խռպոտություն, բրոնխոսպազմ, ասթմա, թոքաբորբ, թոքային ինֆիլտրատ, էոզինոֆիլային թոքաբորբ, թոքային զարկերակի էմբոլիա, թոքերի ինֆարկտ, թոքերի այտուց, շնչառական դիսթրես` ներառյալ թոքաբորբ և թոքերի այտուց:

    Միզասեռական համակարգի կողմից` սակավամիզություն, գինեկոմաստիա, պոտենցիայի նվազում, երիկամային անբավարարություն, երիկամների ֆունկցիայի խանգարում, միջանկյալ նեֆրիտ:

    Զգայական օրգանների կողմից` տեսողության, համի, հոտառության խանգարում, ականջներում աղմուկ, շաղկապենու բորբոքում, շաղկապենու չորացում, արցունքահոսություն:

    Կենտրոնական և ծայրամասային նյարդային համակարգի կողմից` դեպրեսիա, ատաքսիա, քնկոտություն, անքնություն, անհանգստություն, նյարդային գերգրգռվածություն, ծայրամասային նեվրոպաթիա (պարեսթեզիա, դիզեսթեզիա):

    Արյունաստեղծ համակարգի կողմից` լեյկոցիտոզ, էոզինոֆիլիա, նեյտրոպենիա, լեյկոպենիա, ագրանուլոցիտոզ, անեմիա, հիպոհեմոգլոբինեմիա, պանցիտոպենիա:

    Ալերգիկ ռեակցիաներ` գերզգայունության ռեակցիա, եղնջացան, քոր, անգիոնեվրոտիկ այտուց, անաֆիլակտիկ ռեակցիաներ:

    Մաշկային ռեակցիաներ` ցան, էքսֆոլեատիվ դերմատիտ, թունավոր վերնամաշկային նեկրոլիզ, բազմաձև էևիթեմա, Սթիվենս-Ջոնսոնի համախտանիշ, Ճաղատություն, լուսազգայունություն:

    Լաբորատոր ցուցիչներ` հիպոկալիեմիա, հիպերկալիեմիա, հիպոմագնիեմիա, հիպերկալցիեմիա, հիպոնատրիեմիա, հիպոքլորեմիկ ալկալոզ, հիպերգլիկեմիա, շաքարամիզություն, հիպերուրիկեմիա, հիպերխոլեստերինեմիա, հիպերտրիգլիցերիդեմիա:

    Այլ ազդեցություններ` առատ քրտնարտադրություն, գոտևորող որքին, գայլախտանման համախտանիշ (մարմնի ջերմաստիճանի բարձրացում, միալգիա և արտրալգիա, սերոզիտ, վասկուլիտ, էրիթրոցիտնեիր նստեցման արագության մեծացում, լեյկոցիտոզ և էոզինոֆիլիա, մաշկային ցան, հակակորիզային հակամարմնի դրական տեստ), թուլություն, թրոմբոցիտոպենիկ պուրպուրա, մեռուկացնող անգիիտ, տենդ:

    Հակացուցումները
    – Դեղի ցանկացած բաղադրիչի կամ սուլֆոնամիդների նկատմամբ գերզգայունություն,

    – Անամնեզում անգիոնևրոտիկ այտուցի առկայություն,

    – Երիկամների ֆունկցիայի արտահայտված խանգարում (կրեատինինի զտումը < 30 մլ/րոպե), - Ռեզիստենտ թերկալիումարյունություն, թերնատրիումարյունություն, գերկալցիումարյունություն, - Ախտանշանային հիպերուրիկեմիա, - Ադիսոնի հիվանդություն, - Հղիություն, կաթնարտադրության շրջան, - Մանկական և պատանեկան տարիք՝ մինչև 18 տարեկան (արդյունավետությունը և անվտանգությունը ուսումնասիրված չեն):

    Հատուկ ցուցումներ
    Անհրաժեշտ է զգուշություն ցուցաբերել երիկամների ֆունկցիայի խանգարում ունեցող հիվանդների բուժման դեպքում (կրեատինինի զտումը 30-80 մլ/րոպե):

    Պետք է խուսափել նաև Էնալապրիլ-H-ի նշանակումից երիկամային զարկերակի երկկողմանի նեղացում կամ երիկամային զարկերակի նեղացման դեպքում, երբ պահպանված է միակ երիկամը: Այդ պատճառով այն հիվանդները, որոնց մոտ կասկածվում է վազոռենալ հիպերտենզիա (երիկամային զարկերակների աթերոսկլերոտիկ նեղացում) կամ այդ հիվանդության գաղտնի ձևը, բուժումը պետք է անցկացնի միայն փորձառու մասնագետը:

    Ալոպուրինոլ (կամ ալոպուրինոլի հետ համակցված այլ դեղ), ցիտոստատիկներ, իմունադեպրեսանտներ կամ համակարգային կորտիկոստերոիդներ ստացող հիվանդների մոտ անհրաժեշտ է կանոնավոր հսկել արյան պատկերը, քանի որ կա լեյկոպենիայի, անեմիայի կամ պանցիտոպենիայի առաջացման վտանգ:

    Պետք է դեղի նշանակման ժամանակ զգուշություն ցուցաբերել այն հիվանդների նկատմամբ, ովքեր գտնվում են հակաշաքարախտային բուժման մեջ ներքին ընդունման դեղերով կամ ինսուլինով, քանի որ հիդրոքլորթիազիդը թուլացնում է հակաշաքարախտային դեղերի ազդեցությունը, իսկ էնալապրիլը կարող է ուժեղացնել նրանց ազդեցությունը: Հետևաբար, շաքարային դիաբետով հիվանդներին պետք է հաճախ հետևել և, անհրաժեշտության դեպքում, շտկել հակաշաքարախտային դեղի դեղաչափը:

    Արտահայտված սրտային անբավարարությամբ և թերնատրիումարյունությամբ, երիկամային անբավարարությամբ, ձախ փորոքի գերաճ կամ դիսֆունկցիա ունեցող հիվանդներին և, հատկապես, այն հիվանդներին , ովքեր գտնվում են հիպովոլեմիայի վիճակում՝ պայմանավորված միզամուղների ընդունմամբ, առանց աղի հատուկ սննդակարգով, փորլուծությամբ, փսխմամբ կամ հեմոդիալիզով, արդեն առաջին իսկ Էնալապրիլ – H դեղահատի ընդունումից հետո կարող է զարգանալ զարկերակային թերճնշում: Զարկերակային թերճնշման առաջացման դեպքում հիվանդը պետք է ընդունի գլուխը իջեցրած, հորիզոնական դիրք և, անհրաժեշտության դեպքում, 0.9% նատրիումի քլորիդի լուծույթի օգնությամբ շտկել պլազմայի ծավալը:

    Դեմքի և վզի անգիոնևրոտիկ այտուցի, լեզվի, ըմպանի և կոկորդի այտուցների առաջացման դեպքում սովորաբար բավական է Էնալապրիլ-H ընդհատումը և հակահիստամինային դեղերի նշանակումը:

    Անգիոնևրոտիկ այտուցի ծանր դեպքերում պետք է նշանակել ադրենալին և ապահովել շնչուղիներով օդի ազատ հոսքը (ինտուբացիա կամ լարինգոտոմիա):

    Էնալապրիլ-H կողմից առաջացրած հիպոկալիումարյունությանը լյարդի հիվանդություններ և փորոքային առիթմիա ունեցող հիվանդների մոտ կարող է բերել լյարդային կոմայի առաջացմանը, ինչպես նաև մատնոցուկի դեղերի թունավոր ազդեցության ուժեղացմանը՝ սրտի հիվանդություններով տառապող հիվանդների մոտ:

    Հիդրոքլորթիազիդը կարող է նվազեցնել կալցիումի արտազատումը մեզի հետ, ինչպես նաև աննշան և անցողիկ ձևով բարձրացնել կալցիումի մակարդակը շիճուկում: Արտահայտված գերկալցիումարյունությունը կարող է լինեն նշան գաղտնի հիպերպարաթիրեոզի: Էնալապրիլ-H-ի ընդունումը պետք է դադարեցնել հարվահանագեղձի ֆունկցիայի հետազոտությունից առաջ:

    Անհրաժեշտ է զգուշանալ ծանր տիպի զարկերակային նեղացում կամ իդիոպաթիկ գերաճային կարդիոմիոպաթիա և տարածուն աթերոսկլերոզ ունեցող հիվանդներին նշանակելիս:

    Էնալապրիլ-H-ի հակագերճնշումային ազդեցությունը ուժեղանում է սիմպաթոտոմիայից հետո:

    Անաֆիլակտիկ ռեակցիաների զարգացման բարձր ռիսկի պատճառով Էնալապրիլ-H խորհուրդ չի տրվում նշանակել հեմոդիալիզում գտնվող հիվանդներն, ովքեր օգտագործում են պոլիակրիլոնիտրիլային թաղանթ, դեքստրան սուլֆատով աֆերեզային բուժման դեպքում և մեղվի կամ իշամեղվի թույնի դեսենսիբիլիզացիայից անմիջապես հետո:

    Անհրաժեշտ է զգուշություն ցուցաբերել սուլֆոնամիդներ կամ սուլֆանիլմիզանյութի շարքի հակաշաքարախտային դեղեր ընդունող հիվանդների բուժման դեպքում:

    Բուժման ընթացքում հարկավոր է պարբերաբար հսկել էլեկտրոլիտների, միզանյութի, կրեատինինի խտությունները արյան շիճուկում, ինչպես նաև՝ լյարդային տրանսամինազների ակտիվությունը և մեզում սպիտակուցի պարունակությունը:

    Զգուշությամբ պետք է նշանակել դեղը գլյուկոզի կամ գալակտոզի ներծծման խանգարում, գալակտոզեմիա կամ լակտազային անբավարարություն ունեցող հիվանդներին, քանի որ 1 դեղհատը պարունակում է 25 մգ լակտոզա:

    Հղիություն և կաթնարտադրության շրջան
    – Էնալապրիլ-H-ի ընդունումը հղիության և կաթնարտադրության շրջանում հակացուցված է:

    Գերդեղաչափավորումը
    Ախտանիշները. հաճախամիզություն, հազվասրտությամբ կամ սրտի ռիթմի այլ խանգարումներով ուղեկցվող արտահայտված զարկերակային թերճնշում, ցնցումներ, պարեզ, պարալիտիկ իլեուս, գիտակցության մթագնում, կոմա, երիկամային անբավարարություն, շիճուկում էլեկտրոլիտների պահման նվազում, թթվահիմնային հավասարակշռության խանգարում:

    Բուժումը. Անհրաժեշտ է անցկացնել ախտանշանային պահպանողական բուժում: Հիվանդը պետք է գտնվի բժշկի մշտական հսկողության տակ, Էնալապրիլ – H բուժումը անհրաժեշտ է դադարեցնել: Մեծ քանակությամբ դեղահատերի ներքին ընդունումից հետո անհրաժեշտ է կատարել ստամոքսի լվացում, ակտիվացված ածուխ և թուլացնող դեղեր ընդունել : Անհրաժեշտ է անցկացնել զարկերակային ճնշման, սրտի զարկերի, շնչառական ֆունկցիայի, արյան շիճուկում միզաթթվի, կրեատինինի և էլեկտրոլիտների պարունակության մակարդակի, ինչպես նաև միզարտադրության դիտարկում: Զարկերակայի թերճնշման զարգացման դեպքում անհրաժեշտ է ներարկել նատրիումի քլորիդի 0.9 % լուծույթ: Հնարավոր է հեմոդիալիզի անցկացում:

    Դեղորայքային փոխազդեցություններ
    Սննդի ընդունումը չի ազդում Էնալապրիլ-H-ի ներծծման վրա:

    Այլ հակագերճնշումային դեղերի, եռացիկլիկ հակադեպրեսանտների, ֆենոթիազինների և ալկոհոլի միաժամանակյա ընդունումը ուժեղացնում է Էնալապրիլ-H-ի հակագերճնշումային ազդեցությունը:

    Ցավազրկողներն ու ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղերը, սննդում աղի պարունակության ավելացումը և խոլեստիրամինի կամ կոլեստիպոլի միաժամանակյա նշանակումը թուլացնում են Էնալապրիլ-H-ի ազդեցությունը:

    Էնալապրիլ-H-ի և լիթիումի դեղերի միաժամանակյա ընդունումը կարող է առաջացնել լիթիումով թունավորում, քանի որ նրանք նվազեցնում են լիթիումի զտումը:

    Կալիում պահպանող միզամուղների (սպիրոնոլակտոն, ամիլորիդ, տրիամտերեն) միաժամանակյա ընդունումը կամ կալիումի հավելյալ ընդունումը կարող են բերել հիպերկալիումարյունության :

    Ալոպուրինոլի, ցիտոստատիկների, իմունոճնշիչների կամ համակարգային կորտիկոստերոիդների միաժամանակյա ընդունումը կարող է առաջացնել լեյկոպենիա, անեմիա կամ պանցիտոպենիա:

    Ցիկլոսպորինի հետ ընդունումը կարող է բերել երիկամային անբավարարության զարգացման:

    Սուլֆոնամիդների կամ սուլֆոնիլմիզանյութի շարքի հակաշաքարախտային դեղերի հետ միաժամանակյա ընդունումը կարող է առաջացնել ալերգիկ ռեակցիաներ (հնարավոր է խաչաձև ալերգիա):

    Հարկավոր է զգուշանալ մատնոցուկի դեղերի հետ միաժամանակ նշանակելուց, քանի որ նրանց թունայնությունը կարող է բարձրանալ հիպովոլեմիայի, թերկալիումարյունության և թերմագնեզիումարյունության պատճառով:

    Կորտիկոստերոիդների միաժամանակյա ընդունումը մեծացնում է թերկալիումարյունության առաջացման վտանգը:

    Զարկերակային թերճնշման առաջացման վտանգը մեծանում է ընդհանուր անզգայացման կամ ոչապաբևեռացնող միոռելաքսնտների (օրինակ տուբոկուրարինի) հետ ընդունման դեպքում:

    Պիտանելիության ժամկետը
    3 տարի: Չօգտագործել պիտանելիության ժամկետը լրանալուց հետո:
    Դեղատնից բացթողման կարգը
    Բաց է թողնվում դեղատոմսով:
    Թողարկման ձևը և փաթեթավորումը
    20 դեղահատ պարունակող ստվարաթղթե տուփ (2 բլիստեր 10-ական դեղահատ պարունակող):
    Պահման պայմանները
    Պահել երեխաների համար անհասանելի չոր, լույսից և խոնավությունից պաշտպանված տեղում, 15-250C ջերմաստիճանում: